Radio Nadzieja 103,6

Switch to desktop Register Login

25 listopada 2017

SOBOTA TRZYDZIESTEGO TRZECIEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO

Łk 20,27-40

Podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: „Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: «Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu». Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie. Wziął ją drugi, a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. W końcu umarła ta kobieta. Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę”.
Jezus im odpowiedział: „Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani są za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania.
A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzaku, gdy Pana nazywa «Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba». Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją”.
Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: „Nauczycielu, dobrze powiedziałeś”, bo o nic nie śmieli Go już pytać.

 

     „Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją.”
Przedstawiciele saduceuszów przychodzą do Jezusa i wychodząc ze swojej niewiary w zmartwychwstanie stawiają Mu problem, który wydaje się być nie do rozwiązania. Nie ma jednak rozwiązania wtedy, kiedy myśli się kategoriami czysto ziemskimi, kiedy próbuje się realia życia ludzkiego tu, na ziemi, przenieść na rzeczywistość tego, co się dzieje po śmierci. Jednak tak czynić nie można, co ukazuje Jezus w Swej odpowiedzi. A jednocześnie mówi o tym, że Bóg – Bóg żywych – jest Tym, dla Kogo „wszyscy żyją”. Raz jeszcze przypominamy sobie prawdę o ludzkim życiu, o życiu, które się nie kończy wraz ze śmiercią fizyczną. To przypomnienie jest nam potrzebne szczególnie wtedy, kiedy uczestniczymy w uroczystościach pogrzebowych – szczególnie bliskich nam zmarłych spośród naszych członków rodziny, krewnych, znajomych. To przypomnienie jest nam szczególnie potrzebne wtedy, kiedy stajemy przy grobach na cmentarzach grzebalnych. To przypomnienie jest potrzebne w odniesieniu do nas samych – byśmy pamiętali, że każdy z nas zakończy swe życie tu, na ziemi. I to przypomnienie skłania nas do ciągłej gotowości na spotkanie z Chrystusem-Sędzią. Skłania nas do modlitwy za naszych zmarłych, by Bóg obdarzył ich radością nieba, do modlitwy, byśmy wszyscy mogli mieć udział w królestwie wiecznym. Przyjmijmy więc to przypomnienie.

CEM SpesMediaGroup

Top Desktop version