Radio Nadzieja 103,6

Switch to desktop Register Login

27 listopada 2017

PONIEDZIAŁEK TRZYDZIESTEGO CZWARTEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO

Łk 21,1-4

Gdy Jezus podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak uboga jakaś wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki.
I rzekł: „Prawdziwie powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie”.

 

     „Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni.”
Dzisiejszy fragment Ewangelii przedstawia nam pochwałę Jezusa, który dostrzegł czyn ubogiej kobiety, która do skarbony świątynnej wrzuciła zaledwie dwa drobne pieniążki. Choć zadawałoby się, że niewielka jest wartość jej uczynku – szczególnie, gdy zostanie on porównany z ofiarami składanymi przez innych, którzy przybywali do Świątyni – to jednak właśnie na nią zwrócił uwagę Chrystus Pan. A uczynił to w tym celu, by podkreślić, że podczas gdy inni składali ofiary z tego, co było dla nich nadmiarem, z tego, czym mogli się z powodzeniem obyć... – to ofiara owej kobiety miała wartość mierzoną w kategoriach prawdziwej ofiary, bo to ją rzeczywiście kosztowało, bo ona dała „całe swe utrzymanie”. Umieć składać ofiarę, umieć dzielić się z innymi, umieć czynić prawdziwe wyrzeczenia – to umiejętność, którą powinniśmy w sobie kształtować. Wtedy bowiem nasza ofiara, nasza jałmużna, nasz dobry uczynek ma prawdziwą wartość. Czy my tak potrafimy? Spróbujmy pomyśleć o tym dzisiaj i wracajmy do tego pytania w swoim życiu. Wtedy to nasza pomoc bliźnim, nasze wyrzeczenia składane Bogu, nasze ofiary (bez względu na ich wartość mierzoną w złotówkach) będą miały wielką wartość mierzoną miarą serca, miarą miłości, miarą prawdziwego dzielenia się tym, co posiadamy.

CEM SpesMediaGroup

Top Desktop version