Głosy Tradycji – to nowy cykl audycji na naszej antenie, który poświęcony jest popularyzacji dziedzictwa kulturowego Ostrołęki. Gościem pierwszego odcinka była dr Barbara Kalinowska kurator i autorka scenariusza wystawy „Ostrołęka i Kurpie. Między wątkiem historii a osnową życia” w Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce.
Rok 2025 został ustanowiony w Ostrołęce rokiem Adam Chętnika, etnografa, społecznika, muzealnika. Był miłośnikiem i badaczem kultury kurpiowskiej, nikt przed nim nie opisał życia i historii Kurpiów w tak różnorodny sposób. Życie Ostrołęki i kurpiowskiej wsi przenikało się od stuleci. Miejscem spotkań były głównie targi i jarmarki, gdzie Kurpie mogli sprzedawać niewielkie nadwyżki wytwarzanego rękodzieła. Trudne puszczańskie warunki skłaniały młodych ludzi do osiedlania się w mieście. Ostrołęczanie w dwudziestoleciu międzywojennym zajmowali się głównie handlem, rzemiosłem i usługami, inteligencja stanowiła niewielki odsetek mieszkańców miasta. Istniały szkoły rzemieślnicze kształcące chłopców i dziewczęta. Ważnym punktem odniesienia dla życia społeczno-ekonomicznego było wojsko stacjonujące w mieście. To 5 Pułk Ułanów Zasławskich oraz 12 Dywizji Artylerii Konnej. Na kurpiowskiej wsi w okresie międzywojennym panowała bieda. Odrodzone państwo polskie podjęło próby rozwoju małych gospodarstw. Ustawa o popieraniu przemysłu ludowego umożliwiła zrzeszanie się wytwórców oraz dawała gwarancje Skarbu Państwa na zaciągnięte kredyty. Podstawą kurpiowskiego przemysłu domowego było tkactwo, trudniono się też kowalstwem oraz przetwórstwem drewna. W dzisiejszej audycji opowiemy o przenikaniu się życia mieszkańców Ostrołęki i kurpiowskiej wsi w międzywojennej Polsce.
Do rozmowy zaprosiliśmy dr Barbarę Kalinowską, kurator i autorkę scenariusza wystawy „Ostrołęka i Kurpie. Między wątkiem historii a osnową życia” w Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce.
Audycja współfinansowana jest ze środków miasta Ostrołęka. Emisja w każdy czwartek o godzinie 10:15 na antenie Radia Nadzieja.
