24 stycznia Kościół obchodzi wspomnienie św. Franciszka Salezego – biskupa, doktora Kościoła i jednego z najbardziej „ludzkich” świętych w historii. Nazywany bywa Prorokiem Miłości albo Doktorem łagodności ewangelicznej – i nie bez powodu.
Urodził się 21 sierpnia 1567 roku w szlacheckiej rodzinie w Sabaudii (dzisiejsza Francja), jako najstarszy z trzynaściorga rodzeństwa. Już jako młody człowiek studiował prawo w Padwie, ale w głębi serca czuł powołanie do kapłaństwa. Wbrew woli ojca, który widział w nim świetlaną karierę świecką, Franciszek wybrał drogę Chrystusa.
Najbardziej znany jest z heroicznej misji w regionie Chablais – ziemi opanowanej wówczas przez kalwinizm. Sam, często w wielkim niebezpieczeństwie (raz nawet próbowano go zabić!), głosił Ewangelię nie krzykiem i groźbą, ale łagodnością, rozumem i miłością. Pisał krótkie karteczki z prawdami wiary i przyczepiał je na murach, drzwiach, mostach – można powiedzieć, że był prekursorem katolickiej prasy i ewangelizacji przez media. Dlatego w 1923 roku papież Pius XI ogłosił go patronem dziennikarzy i pisarzy katolickich.
W 1602 roku został biskupem Genewy (choć rezydował w Annecy, bo sama Genewa była wtedy kalwińska). Jako pasterz reformował diecezję według wskazań Soboru Trydenckiego, zakładał seminaria, troszczył się o ubogich i o ludzi świeckich. Właśnie dla nich napisał swoje najsłynniejsze dzieło: „Filotea, czyli Wprowadzenie do życia pobożnego” (1609) To pierwsza w historii książka, która pokazuje, że świętość nie jest zarezerwowana tylko dla mnichów i zakonnic. Można (i trzeba!) kochać Boga będąc żoną, mężem, rodzicem, pracownikiem, uczniem – w samym środku codziennych obowiązków.
Później powstał „Traktat o miłości Bożej” – prawdziwa perełka duchowości, w której Franciszek uczy, że miłość jest miarą wszystkiego:
„Miara miłości jest miłość bez miary” „Więcej much złapie się na kroplę miodu niż na beczkę octu” „Smutny święty to żaden święty”
Wraz ze św. Joanną de Chantal założył Zakon Nawiedzenia NMP (wizytki) – zgromadzenie oparte na łagodności, pokorze i radości służby.
Św. Franciszek Salezy odszedł do Pana 28 grudnia 1622 roku w Lyonie. Kanonizowany w 1665, a doktorem Kościoła ogłoszony w 1877 roku.
Pokazuje On, że wiara nie musi być surowa i przytłaczająca. Można być blisko Boga z uśmiechem, z życzliwością wobec siebie i innych. W naszych parafialnych domach, w pracy, w szkole – wszędzie możemy żyć „po salezyjsku”: z cierpliwością, dobrocią i wielką ufnością w Bożą miłość.
Święty Franciszku Salezy,
naucz nas kochać Boga tak, jak Ty Go kochałeś –
prosto, szczerze i z całego serca.
Pomóż nam być łagodnymi wobec bliźnich
i radośnie wypełniać wolę Bożą w codzienności.
Amen
Niech jego wstawiennictwo towarzyszy nam przez cały rok!
Fot.: Franciszek Salezy, Wikipedia
