PONIEDZIAŁEK II TYGODNIA WIELKANOCNEGO
J 3, 1-8
Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Jezusa nocą i powiedział Mu: «Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z nim».
W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego».
Nikodem powiedział do Niego: «Jakżeż może się człowiek narodzić, będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?».
Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem.
Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».
„Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Jezusa nocą (…)”
Dziś zaczynamy czytać fragmenty Ewangelii według św. Jana, co będziemy kontynuować przez dni powszednie okresu wielkanocnego. Dzisiejszy tekst, wzięty z początku trzeciego rozdziału tej Ewangelii ukazuje nam faryzeusza Nikodema, który przyszedł do Jezusa, aby Go spotkać, rozmawiać z Nim. Św. Jan zaznaczył, że przyszedł do Zbawiciela „nocą”. Dlaczego? Czy obawiał się reakcji ludzi, którzy mogliby komentować fakt, że dostojnik żydowski przychodzi, by rozmawiać z Jezusem? Być może. Jednak faktem jest, że pora nocna mogła też być porą sprzyjającą dłuższej, spokojnej rozmowie. W tym czasie Chrystus nie był zajęty ludźmi, którzy się wokół Niego gromadzili – nieraz w wielkiej liczbie – by słuchać Jego słów, ale też, by prosić o jakiś szczególny dar zmiłowania, np. uzdrowienia z choroby dla siebie lub dla kogoś bliskiego… Skłania to do refleksji: nam też jest potrzebny czas dla modlitwy, spokojnej refleksji nad słowem Bożym, wsłuchiwania się w Boże słowo… Taki czas trzeba sobie zaplanować, zarezerwować pośród różnych spraw codziennych. Może będzie to czas wieczorny czy może wcześnie rano, czy też może jakiś moment w ciągu dnia, kiedy odłożymy inne sprawy, by spotkać Jezusa… Spróbujmy się więc zastanowić: jaki czas chcemy przeznaczyć na nasze spotkanie ze Zbawicielem?
Ks. Jan Krupka
