PIĄTEK TRZECIEGO TYGODNIA WIELKANOCNEGO
J 6, 52-59
Żydzi sprzeczali się między sobą mówiąc: „Jak On może nam dać swoje ciało na pożywienie?”
Rzekł do nich Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje ciało i pije krew moją, trwa we Mnie, a Ja w nim.
Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił. Nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki”.
To powiedział ucząc w synagodze w Kafarnaum.
„Żydzi sprzeczali się między sobą mówiąc: «Jak On może nam dać swoje ciało na pożywienie?».”
Kontynuacja szóstego rozdziału Ewangelii według św. Jana i mowy Jezusa na temat Eucharystii, na temat tego Pokarmu, którym On obdarzy Swoich uczniów. Słyszymy, że te słowa Chrystusa i ich treść, przekazywana słuchaczom była nie do końca zrozumiała i wywołała pytania z ich strony. Dyskutują oni między sobą, zastanawiając się nad sensem tego, co im Jezusa mówił. Można powiedzieć, że my jesteśmy w innej sytuacji. Patrzymy na słowa Jezusa i na całe Jego nauczania w świetle tej właśnie całości. Patrzymy w kontekście ich wypełnienia podczas wydarzeń paschalnych. Patrzymy w świetle całej historii życia i wiary Kościoła św., w której to historii my też jesteśmy obecni, jako należący do narodu od ponad 1050 lat chrześcijańskiego (dwa lata temu, jak pamiętamy, przeżywaliśmy właśnie jubileusz). Przeżywamy nasz udział w Eucharystii jako osoby (w ogromnej większości) wychowane w wierze przez naszych rodziców, nasze rodziny – i przygotowani do przyjmowania Jezusa w Komunii św. już od lat szkolnych. Niemniej jednak my również nie jesteśmy w stanie w sposób rozumowy zgłębić jak to jest możliwe, że Jezusa daje nam Siebie w Najświętszym Sakramencie. Potrzebna tu jest wiara i zaufanie Bogu. Prośmy Pana, by nam pomagał z coraz większą wiarą stawać wobec tajemnicy Eucharystii.
Ks. Jan Krupka
