Wielka wartość abstynenckich przyrzeczeń dzieci pierwszokomunijnych
W maju w wielu polskich parafiach dzieci przystępują do Pierwszej Komunii Świętej. To wydarzenie stanowi wielkie wyzwanie dla ich rodzin i całej parafii. Istotne jest dobre, wcześniejsze przygotowanie duchowe dzieci i rodziców, jak również odpowiedni sposób przeżycia uroczystości w kościele i podczas świątecznego, rodzinnego przyjęcia. Św. Jan Paweł II, w czasie pielgrzymki do Polski w 1997 roku, spotkał się z dziećmi pierwszokomunijnymi i powiedział im, że Pierwsza Komunia Święta jest wielką łaską, ale też wielkim zadaniem. Mówił do nich z ojcowską troską: „Wasze zadanie jest następujące: zawsze kochać Pana Jezusa, mieć dobre i czyste serce, jak najczęściej zapraszać, aby On przez Komunię świętą w was zamieszkał i nigdy nie czyńcie tego, co jest złe. To czasem może być trudne. Pamiętajcie jednak, że Pan Jezus was kocha i pragnie, abyście i wy kochały Go ze wszystkich sił”.
W tym zadaniu, które jest pięknym streszczeniem drogi świętości, dzieciom muszą pomagać dorośli, zwłaszcza rodzice, wychowawcy, katecheci i kapłani. Pomagać nie tylko słowem, ale przede wszystkim dobrym przykładem. Aby dzieci „nie czyniły tego, co złe”, odpowiedzialni dorośli powinni stworzyć im takie warunki życia, by były bezpieczne, by doświadczyły prawdziwej miłości. Powinni stawiać dzieciom mądre wymagania, uczyć wybierać to, co dla nich dobre i ukazywać im piękno wiary i konieczność życia według chrześcijańskich wartości.
Wiemy, że jednym z największych niebezpieczeństw dla dzieci i młodzieży jest sięganie po alkohol i inne środki psychoaktywne. Ma to negatywny wpływ na całe ich dalsze życie, dosłownie we wszystkich sferach. Stąd prawo bezwzględnie zabrania używania przez dzieci i młodzież alkoholu aż do osiągnięcia pełnoletności. Kościół w Polsce, w trosce o zdrowie duszy i ciała młodych, wspiera ich na różne sposoby, aby zachowały konieczną w tym okresie abstynencję. Stąd od kilkudziesięciu lat w naszych parafiach istnieje praktyka przyjmowania od dzieci pierwszokomunijnych przyrzeczeń abstynenckich, a od ich rodziców zobowiązań, że na przyjęciu nie będzie alkoholu i że zatroszczą się o wychowanie dzieci w cnocie trzeźwości. Do tej praktyki Episkopat Polski usilnie zachęca księży proboszczów i katechetów w specjalnym dokumencie pod nazwą „Wytyczne Episkopatu Polski dla kościelnej działalności trzeźwościowej”. W tym dokumencie podkreślona jest konieczność uznania przyrzeczeń abstynenckich za życiową wartość, bowiem ich przestrzeganie przyczynia się do prawidłowego rozwoju biologicznego, psychicznego, społecznego oraz religijno-moralnego.
Kochani, w tej tak ważnej sprawie, jaką jest wychowanie dzieci i młodzieży w cnocie trzeźwości, musimy być konsekwentni i odważni. Niestety, pojawiają się też głosy podważające sens składania takich przyrzeczeń przez dzieci. Zdarza się nawet, że niektóre parafie rezygnują z tej sprawdzonej praktyki. Praktyki, podkreślmy, która jest po pierwsze wsparciem koniecznej dziecięcej abstynencji, a po drugie jest niezwykle ważnym środkiem do systematycznej pracy dziecka nad sobą. W jednym z artykułów na ten temat można przeczytać wypowiedź Pani psycholog, że w gabinecie terapeutycznym wielokrotnie słyszała od młodych ludzi: „Namawiali mnie do picia, ale ja sobie przypominałem, że przyrzekałem abstynencję do pełnoletności, obiecałem to także rodzicom i oni mi o tym przypominają, korzystam z sakramentów św., spowiadam się i to mnie mobilizuje, jedynie to i nic więcej…”.
Pomyślmy, kochani, jak wielka odpowiedzialność spoczywa na nas dorosłych za życie młodych ludzi. Za to, czy wytrwają w dobrych postanowieniach, czy będą potrafili sprzeciwić się temu, co złe, co ich niszczy. Młodzi pragną szczęścia, pragną służyć dobru. Musimy im w tym pomagać, dając przykład radosnego, odpowiedzialnego, trzeźwego życia i stawiając przed młodymi mądre wymagania.
Pamiętajmy o słowach bł. Kard. Stefana Wyszyńskiego, że „duszpasterski trud wychowania abstynenckiego dzieci i młodzieży bez wątpienia nie wyda oczekiwanych owoców, jeśli nie będzie prowadzone także racjonalne wychowanie rodziców, a nawet całych rodzin oraz wspólnot parafialnych”.
Uroczystości pierwszokomunijne w naszych parafiach, a także majowe nabożeństwa i różne spotkania rodzinne są wspaniałą okazją do świadectwa naszej głębokiej wiary, świadectwa przywiązania do Matki Najświętszej i wzajemnej miłości opartej na ewangelicznych wartościach, w tym na cnocie trzeźwości.
Ks. Bp Tadeusz Bronakowski
