Kochani, kończy się powoli czerwiec i dla wielu z nas zbliża się czas letniego wypoczynku. Zwłaszcza dzieci i młodzież szkolna cieszą się z wakacji. To ważny czas, który daje nam Pan, abyśmy zregenerowali swoje siły fizyczne, psychiczne i duchowe. Może on być czasem błogosławionym, albo zmarnowanym. Czasem wzrostu „w łasce u Boga i u ludzi”, bądź też upadku. To jest sprawa naszej odpowiedzialności za siebie i innych. To jest sprawa naszej wolności. Można powiedzieć, że czas wypoczynku od nauki i pracy to niezwykle ważny egzamin z wolności wewnętrznej. Jest to egzamin z tego, jak zachowamy się wobec niezliczonych pokus, które oferuje współczesny świat.
Zachęca on, zwłaszcza młodych, do sięgania po niebezpieczne środki, które chwilowo poprawiają nastrój, pozwalają zapomnieć o trudnościach i dostarczają nowych wrażeń. A jednocześnie mają właściwości uzależniające, rujnują zdrowie, niszczą szansę na rozwój, niosą przedwczesną śmierć.
Współczesny świat proponuje doznawanie przyjemności zmysłowych bez odpowiedzialności, z odrzuceniem Bożych przykazań, które przecież stoją na straży naszego szczęścia, naszej prawdziwej wolności. Młodzi z wielką mocą wpychani są do świata wirtualnego nie po to, aby korzystali z niego dla jakiegoś dobra, ale po to, by ich zniszczyć, zniewolić.
W tym miejscu, kochani, warto przypomnieć niedawne słowa mamybł. Carlo Acutisa, nastolatka zwanego „świętym od Internetu”. Cieszymy się, że już wkrótce, bo 7 września zostanie on kanonizowany. Mówiąc o zagrożeniach wynikających z uzależnienia od nowych technologii, Antonia Acutis podkreśliła, że „jesteśmy wolnymi istotami, stworzonymi na obraz i podobieństwo Boga” i nie możemy ulegać manipulacji. Młodzi muszą nauczyć się krytycznie myśleć. Mama bł. Carla radzi, aby ćwiczyli się oni w tej ważnej umiejętności „poprzez naukę, modlitwę, pracę i rozmowy z dorosłymi”. I dodaje, że młodzi „nie mogą stać się ofiarami, ale powinni być panami własnego czasu”. A jak dorośli powinni wspierać młodych w tej pracy nad sobą? „Rolą dorosłych, rodziców, wychowawców, duszpasterzy, jest pomóc młodym odkryć własną wartość i nauczyć ich kierować się miłością i wiarą, a nie ekranami telefonów czy komputerów”.
Myślę, że ważne też jest, abyśmy zachęcali dzieci i młodzież do włączenia się w różne wspólnoty istniejące w Kościele. Właśnie w nich mogą doświadczyć tej szczególnej jedności wierzących, którą daje autentyczna przyjaźń z Chrystusem. Jedność, przeżycie szczególnej więzi z Chrystusem i rówieśnikami, którzy żyją wiarą, to niezwykle skuteczne lekarstwo na bolączki współczesnego świata. Papież Leon XIV w słowach skierowanych do młodych jasno to wyraził mówiąc, że tak wielu ludzi cierpi z powodu depresji lub smutku, ale dzięki przyjaźni i wspólnocie mogą odkryć, że „miłość Boga jest naprawdę uzdrawiająca, że przynosi nadzieję”. Dzielenie się nadzieją daje wszystkim prawdziwe życie i jest znakiem dla całego świata. Młodych zachęcił, aby byli „latarniami nadziei”.
Kochani, w tym tygodniu obchodziliśmy uroczystość narodzenia św. Jana Chrzciciela. Jest on szczególnym patronem abstynentów, czyli osób, które wyrzekły się picia napojów alkoholowych dla celu wyższego. W przypadku św. Jana Chrzciciela abstynencka droga życia została objawiona jako wola samego Boga jeszcze przed jego poczęciem. Anioł powiedział do jego ojca -Zachariasza: „Będzie wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony będzie Duchem Świętym”. To niezwykłe słowa, które wskazują na wielkie łaski, jakie Bóg przeznaczył dla św. Jana po to, aby dobrze spełnił swoją misję przygotowania drogi Chrystusowi. Z pewnością abstynencja od alkoholu pomagała mu nieustannie czuwać nad sobą, rozpoznawać wolę Bożą i żyć duchem wyrzeczenia i pokuty. Św. Jan Chrzciciel był wierny swojemu powołaniu aż do oddania życia za Chrystusa. Niech jego orędownictwo wyprosi wszelkie potrzebne łaski dla dobrowolnych abstynentów żyjących na polskiej ziemi. Niech odważnie świadczą, że tylko wolność oparta na Jezusie, na posłuszeństwie Jego Ewangelii, jest prawdziwą wolnością. Niech dla wszystkich Polaków abstynenci będą „latarniami nadziei” na piękne, szczęśliwe, na wolne życie.
