Apostołowie trzeźwości to obrońcy i rzecznicy niezbywalnego prawa do życia
Kochani, w tym roku mija 30 lat od ogłoszenia encykliki św. Jana Pawła II o wartości i nienaruszalności życia ludzkiego – Evangelium vitae, czyli Ewangelia życia. Ten ważny papieski dokument przypomina i potwierdza nauczanie Kościoła na temat ludzkiego życia od poczęcia aż do jego kresu. Jest ono święte, dlatego „każda ludzka istota ma prawo oczekiwać absolutnego poszanowania swojego podstawowego dobra”, jakim jest życie. „Absolutne poszanowanie” oznacza, że nie może tu być żadnych wyjątków. Każde ludzkie życie musi być bezwzględnie chronione na każdym z jego etapów. Czy to prawo obowiązuje jedynie wierzących? Nie! Ono obowiązuje wszystkich. Bowiem, jak pisze Papież, „każdy człowiek szczerze otwarty na prawdę i dobro może dzięki światłu rozumu i pod wpływem tajemniczego działania łaski rozpoznać w prawie naturalnym wypisanym w sercu” świętość i nienaruszalność ludzkiego życia. Co jest więc potrzebne, aby stać się prawdziwym obrońcą życia? Otwartość na prawdę i na dobro oraz światły rozum i prawe sumienie. To jest podstawa. Oczywiście, ludzie wierzący w Chrystusa w sposób szczególny zobowiązani są do bycia „obrońcami i rzecznikami” prawa do życia (por. EV, 2). Chrystus bowiem przez swoje Wcielenie stał się człowiekiem, stał się jednym z nas.
Kochani, wobec faktu, że w naszej Ojczyźnie wciąż giną bezbronne dzieci w łonach matek, giną nawet te, które mogłyby już samodzielnie żyć, trzeba nam wołać o opamiętanie, o głęboką przemianę naszego narodu. Trzeba głośno przypominać prawdę, że życie ludzkie jest święte, że prawo do życia od poczęcia do naturalnej śmierci jest nienaruszalne. To nie jest kwestia tylko wiary. To sprawa naszego człowieczeństwa.
Czy pamiętamy ostrzeżenie bł. Prymasa Wyszyńskiego, że „ktokolwiek głosiłby, że na polskiej ziemi istnieje prawo zabijania [nienarodzonych], niech wie, że godzi we własną matkę i w życie narodu, że uśmierca własny naród”? A w stolicy ten wielki Polak bronił życia mówiąc: „Kościół podnosi potężny głos w obronie życia Polaków. I tego głosu nie obniży. Będzie wołał coraz głośniej, coraz potężniej (…): Otrzeźwiejcie! Aby miasto to nie stało się krainą herodów i herodowych zbrodni”. Za bł. kard. Stefanem Wyszyńskim trzeba nam dzisiaj wołać: Otrzeźwiejcie! Aby nasza polska ziemia nie była „krainą herodów i herodowych zbrodni”.
Jest prawdą, kochani, że trzeźwość jest potrzebna, aby szanować życie. Wiemy, że tu nie chodzi tylko o alkohol czy inne środki, które zaburzają myślenie, odczuwanie i działanie. Tu chodzi o trzeźwe patrzenie na ludzką osobę, uznanie jej godności i niezbywalnego prawa do istnienia. Tu chodzi o trzeźwą ocenę odebrania życia bezbronnemu, nienarodzonemu człowiekowi jako zbrodni. Tu chodzi o trzeźwą postawę wobec kłamliwej narracji zwolenników zabijania dzieci nienarodzonych, wobec manipulacji i stałej, agresywnej propagandy przeciwko życiu. Tu chodzi o trzeźwy wybór takich ludzi, którzy będą stali na straży ludzkiego życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Bł. kard. Stefan Wyszyński jasno powiedział, że tak zwane zabiegi przerywania ciąży to wynaturzone praktyki, które nie mogą zdobywać sobie prawa.
We wspomnianej wcześniej encyklice św. Jan Paweł II zwracał uwagę na groźne zjawisko rosnącej społecznej aprobaty dla praktyk wymierzonych przeciw życiu. Sprzyja temu „fakt, że prawodawstwo wielu państw, oddalając się nawet od fundamentalnych zasad swych konstytucji, nie tylko nie karze tego rodzaju praktyk, ale wręcz uznaje je za całkowicie legalne”. I dalej pisał z bólem: „Nawet medycyna, która z tytułu swego powołania ma służyć obronie życia ludzkiego i opiece nad nim, w niektórych dziedzinach staje się coraz częściej narzędziem czynów wymierzonych przeciw człowiekowi i tym samym zniekształca swoje oblicze, zaprzecza samej sobie i uwłacza godności tych, którzy ją uprawiają”.
Kochani, troszcząc się o trzeźwość naszego narodu musimy pamiętać, że w tę troskę wpisana jest odpowiedzialność za życie od poczęcia aż do naturalnej śmierci. Prawdziwy apostoł trzeźwości to odważny i konsekwentny „obrońca i rzecznik” niezbywalnego prawa do życia.
Za św. Janem Pawłem II prośmy Maryję: „Spójrz, o Matko, na niezliczone rzesze dzieci, którym nie pozwala się przyjść na świat. Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna potrafili otwarcie i z miłością głosić ludziom naszej epoki EWANGELIĘ ŻYCIA”.
