PIĄTEK DRUGIEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU
Mt 21, 33-43.45-46
Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu:
„Posłuchajcie innej przypowieści: Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał.
Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś kamieniami obrzucili. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: «Uszanują mojego syna».
Lecz rolnicy zobaczywszy syna mówili do siebie: «To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo». Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z owymi rolnikami?”
Rzekli Mu: „Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze”.
Jezus im rzekł: „Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: «Kamień, który odrzucili budujący, ten stał się kamieniem węgielnym. Pan to sprawił i jest cudem w naszych oczach». Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce”.
Arcykapłani i faryzeusze słuchając Jego przypowieści poznali, że o nich mówi. Toteż starali się Go ująć, lecz bali się tłumów, ponieważ Go miały za proroka.
„Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce.”
Jezus przedstawia Swoim słuchaczom przypowieść o winnicy i o dzierżawcach, którzy mieli przekazać umówiony owoc właścicielowi winnicy. Jak dowiadujemy się ze słów Chrystusa Pana, owi dzierżawcy nie wypełnili zadania, które na nich spoczywało, które im zostało powierzone na mocy umowy z właścicielem winnicy. Czytajmy ten tekst w odniesieniu do nas samych, rozważając prawdę o tym, że Pan oczekuje od nas dobrego owocu. Chodzi tu o owoc życia chrześcijańskiego, owoc świadectwa naszej wiary, owoc dobrego życia, a więc życia zgodnego z naszym powołaniem chrześcijańskim i ze szczególnymi zadaniami, które nam zostały powierzone i które przyjęliśmy na różnych płaszczyznach naszego życia. Aby zrealizować te nasze zadania i móc Panu Bogu złożyć ten owoc, otrzymaliśmy i ciągle otrzymujemy różne dary na drodze życia. Wśród tych Bożych darów są rzeczy o materialnej wartości, ale także jest czas naszego ziemskiego życia, są to nasze osobiste talenty i zdolności, ale także dary Bożej łaski, które nas umacniają na drogach codzienności. Tak, Bóg rzeczywiście obdarza nas w obfitości, ale też pragnie tego dobrego owocu naszego życia, naszej pracy, realizacji powołania chrześcijańskiego. Spróbujmy się zastanowić nad tym, jaki owoc dajemy naszemu Panu.
Ks. Jan Krupka
