WTOREK WIELKIEGO TYGODNIA
J 13,21-33.36-38
Jezus w czasie wieczerzy z uczniami swoimi doznał głębokiego wzruszenia i tak oświadczył: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeden z was Mnie zdradzi”. Spoglądali uczniowie jeden na drugiego niepewni, o kim mówi.
Jeden z uczniów Jego, ten, którego Jezus miłował, spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: „Kto to jest? O kim mówi?” Ten oparł się zaraz na piersi Jezusa i rzekł do Niego: „Panie, kto to jest?”
Jezus odpowiedział: „To ten, dla którego umaczam kawałek chleba i podam mu”. Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. A po spożyciu kawałka chleba wszedł w niego szatan.
Jezus zaś rzekł do niego: „Co chcesz czynić, czyń prędzej”. Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: „Zakup, czego nam potrzeba na święta”, albo żeby dał coś ubogim. On zaś po spożyciu kawałka chleba zaraz wyszedł. A była noc.
Po jego wyjściu rzekł Jezus: „Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim chwałą otoczony, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale jak to Żydom powiedziałem, tak i wam teraz mówię, dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie”.
Rzekł do Niego Szymon Piotr: „Panie, dokąd idziesz?”
Odpowiedział mu Jezus: „Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz”.
Powiedział Mu Piotr: „Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? Życie moje oddam za Ciebie”.
Odpowiedział Jezus: „Życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz”.
„Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz.”
W atmosferze Wielkiego Tygodnia słowa Jezusa skierowane do Szymona Piotra podczas Ostatniej Wieczerzy brzmią niezwykle mocno. Słowa mówiące o bardzo bliskim momencie zaparcia apostoła, zaparcia się Mistrza ze strony ucznia. Z relacji ewangelicznych wiemy, co było dalej. Piotr na dziedzińcu domu arcykapłana Kajfasza przeżył chwile tak wielkiego strachu, że trzy razy zaprzeczał wobec pytających go ludzi, że zna Chrystusa, że jest Jego uczniem. Kiedy jednak usłyszał pianie koguta, przypomniał sobie słowa Pana. Wyraził swój żal za te chwile słabości, a późniejsze jego życie pokazało, że był wierny Mistrzowi i Jego Ewangelię głosił z wielkim zaangażowaniem. Przypomnienie słów Jezusa skierowanych do Szymona Piotra podczas Ostatniej Wieczerzy niech będzie dla nas momentem refleksji nad naszą wiarą w Jezusa, nad naszą odwagą w dawaniu świadectwa wiary osobom, które spotykamy na codziennych drogach naszego życia. Słowa Jezusa skierowane do Piotra niech będą dla nas mobilizacją do konsekwentnego postępowania według Ewangelii naszego Pana, by to nasze życie prawdziwie chrześcijańskie, życie kształtowane nauką Zbawiciela, było także świadectwem dawanym Jezusowi i Jego Dobrej Nowinie we współczesnym świecie.
Ks. Jan Krupka
