DRUGA NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
Mt 17, 1-9
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim.
Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza».
Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli.
A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.
A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
„To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!”
Każdego roku, właśnie w drugą niedzielę Wielkiego Postu przypomina nam liturgia to szczególne wydarzenie w czasie publicznej działalności Pana Jezusa, które nazywamy Przemienieniem Pańskim. Zabrawszy ze Sobą Piotra, Jakuba i Jana na miejsce odosobnione, ukazuje im, na tyle, na ile mogli ją oglądać oczyma ludzkimi, Swoją chwałę. Obecność Mojżesza i Eliasza, dwóch wielkich postaci ze Starego Testamentu była potwierdzeniem tego, że Jezus jest rzeczywiście Mesjaszem, zapowiadanym przez słowo Boże i oczekiwanym przez Naród Wybrany. Objawienie tej prawdy zostało uzupełnione słowem Boga Ojca, który mówi trzem uczniom Jezusa – i mówi również nam: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. Wskazanie to jest ciągle aktualne, jednak w czasie tych tygodni prowadzących nas do rozważania tajemnic Wielkiego Tygodnia w szczególny sposób jesteśmy wezwani do słuchania Chrystusa Pana, Jego słowa, Jego Dobrej Nowiny. Przeżywajmy ten czas w szczególny sposób otwierając nasze serca na głos Jego nauki w czasie Mszy św., nabożeństw wielkopostnych, rekolekcji czy dni skupienia. Bierzmy także do rąk Księgę słowa Bożego, aby czytać i rozważać to słowo – szczególnie medytując nad wielką miłością Boga dla człowieka, dla każdego z nas. To dlatego, że On „do końca nas umiłował”, ofiarował On Siebie w ofierze naszego odkupienia.
Ks. Jan Krupka
