„Życie ludzkie jest święte i nienaruszalne w każdej chwili swego istnienia, także w fazie początkowej, która poprzedza narodziny. Człowiek już w łonie matki należy do Boga, bo Ten, który wszystko przenika i zna, tworzy go i kształtuje swoimi rękoma, widzi go, gdy jest jeszcze małym, bezkształtnym embrionem i potrafi w nim dostrzec dorosłego człowieka, którym stanie się on w przyszłości i którego dni są już policzone, a powołanie już zapisane w księdze żywota” (EV 61) – to słowa św. Jana Pawła II z encykliki ”Evangelium vitae” z 1995 roku.
Już wtedy zrodziła się idea ustanowienia dnia, którego celem będzie budzenie szacunku do życia i przeciwstawianie się wszelkim formom jego niszczenia. 25 marca został ustanowiony Dniem Świętości Życia – świętem budzącym w ludzkich sercach wrażliwość na sens i potrzebę uszanowania daru życia.
W uroczystość Zwiastowania Pańskiego modlimy się o poszanowanie życia od poczęcia do naturalnej śmierci. To impuls do inicjowania akcji na rzecz najbardziej bezbronnych – dzieci nienarodzonych. Wiele osób podejmuje również Duchową Adopcję Dziecka Poczętego, która polega na codziennej modlitwie w intencji dziecka zagrożonego aborcją oraz w intencji jego rodziców. Motywacją do angażowania się w to dzieło są słowa św. Jana Pawła II z „Evangelium vitae”.
Pamiętajmy, że Bóg i Jego Słowo jest życiem. Dlatego też głoszenie Ewangelii o Jezusie można interpretować jako głoszenie dobrej nowiny o życiu, które jest darem od Najwyższego Pana i mamy być za nie wdzięczni. Gdyby nie stwórcze działanie Najwyższego, nie bylibyśmy w stanie przeżyć nawet minuty. Każdego dnia powinniśmy dziękować Bogu za nasze istnienie. W kontekście godności ludzkiego życia możemy mówić, że święte jest każde życie: nienarodzonego jeszcze dziecka, ale też istnienie osoby ciężko chorej, niepełnosprawnej, człowieka starszego czy zniedołężniałego. Dlatego też mamy stać na straży każdego życia. Powinniśmy być apostołami głoszącymi dobrą nowinę o życiu, jego wartości i godności.
Życie przekazali nam nasi rodzice, a otrzymaliśmy je od Boga, który zawsze ingeruje w stworzenie każdego człowieka. Miłosny akt małżonków jest działaniem, w którym może nastąpić poczęcie nowego istnienia – życia, które jest święte i to właśnie dlatego moment prokreacji ma swoją szczególną godność. Każde dziecko ma prawo począć się w akcie małżeńskim. Niestety w wielu przypadkach życie poczyna się wskutek nieodpowiedzialności młodych ludzi przed zawarciem sakramentu małżeństwa lub też poza małżeństwem w wyniku zdrady czy gwałtu, a nawet poza aktem cielesnym, jak to ma miejsce w przypadku zapłodnienia in vitro. Te okoliczności nie są właściwe do poczęcia nowego życia, ale i w tych sytuacjach oddziałuje stwórcza miłość Boga, który obdarza istotę ludzką duszą i godnością. Każde dziecko powinno być przyjęte jako żyjący dar od Boga i zasługuje na wychowanie z miłością.
Od Stwórcy otrzymaliśmy też dar wolnej woli, dzięki któremu możemy kierować naszym życiem i podejmować decyzje. Nie oznacza to jednak, że z naszym życiem możemy robić to, co chcemy. Bóg powierzył nam życie w darze i naszym zadaniem jest troszczyć się o życie i zdrowie własne oraz bliźnich. Szczególnym wykroczeniem przeciw Bogu jest zabójstwo drugiego człowieka, ale też i samobójstwo. To Najwyższy Stwórca obdarzył nas życiem i to On decyduje, kiedy powoła nas do siebie, kiedy zadecyduje o zakończeniu naszego ziemskiego życia.
W Dniu Świętości Życia Kościół wzywa nas do modlitwy i dziękczynienia Bogu za dar życia. Głośmy zatem dobrą nowinę o świętości każdego ludzkiego istnienia i chwalmy Boga – Stwórcę i Dawcę życia.
Anna Borawska
Foto: Pixabay
