11 lutego Kościół obchodzi święto Matki Bożej z Lourdes – pamiątkę pierwszego z 18 objawień, jakich w 1858 roku doświadczyła czternastoletnia Bernadetta Soubirous w grocie Massabielle nad rzeką Gave we Francji. To jedno z najbardziej znanych i najbardziej czczonych miejsc maryjnych na świecie, gdzie Matka Boża objawiła się jako Niepokalane Poczęcie i wezwała do modlitwy, pokuty oraz nawrócenia.
Bernadetta Soubirous urodziła się 7 stycznia 1844 roku w Lourdes jako najstarsza córka ubogiego młynarza Franciszka Soubirous i Luizy Casterot. Rodzina żyła w wielkiej biedzie – Bernadetta była słabego zdrowia, chorowała na astmę, nie umiała dobrze czytać i pisać, a jej rodzina ledwo wiązała koniec z końcem. Mimo to dziewczynka była głęboko pobożna i prosta w wierze.
Pierwsze objawienie – 11 lutego 1858 roku. Był chłodny, dżdżysty poranek. Bernadetta wraz z młodszą siostrą Antosią i przyjaciółką Joanną Abadie poszła nad rzekę Gave zbierać suche gałęzie na opał. Przy grocie Massabielle Bernadetta została sama – musiała zdjąć pończochy, by przejść przez zimny strumień. Nagle usłyszała szum jakby silnego wiatru, choć liście drzew nie drgnęły. Podniosła głowę i zobaczyła w zagłębieniu groty piękną Panią ubraną w białą suknię, przepasaną niebieską wstęgą, z różańcem w ręku i złotymi różami na stopach.
Bernadetta przestraszyła się, ale uklękła i zaczęła odmawiać różaniec. Pani uśmiechnęła się i dołączyła do modlitwy (choć poruszała ustami tylko przy „Chwała Ojcu…”). Po skończeniu różańca Pani zniknęła. Bernadetta wróciła do domu i opowiedziała o wszystkim – początkowo nikt jej nie uwierzył.
W ciągu następnych miesięcy (od 11 lutego do 16 lipca 1858) Matka Boża ukazała się Bernadetcie 18 razy – zawsze w tej samej grocie. Tylko Bernadetta widziała Panią; inni słyszeli jej słowa, ale nie widzieli wizji.
Najważniejsze momenty:
– Maryja prosiła o modlitwę różańcową i pokutę za grzeszników.
– Kazała Bernadetcie przychodzić do groty przez 15 dni.
– Podczas czwartego objawienia (18 lutego) powiedziała: „Nie obiecuję ci szczęścia na tym świecie, ale w przyszłym”.
– 25 marca 1858 (ostatnie wielkie objawienie) – na pytanie Bernadetty „Kim Pani jest?”, Matka Boża odpowiedziała po oksytańsku: „Que soy era Immaculada Councepciou” – „Ja jestem Niepokalane Poczęcie”. To potwierdzenie dogmatu ogłoszonego przez Piusa IX cztery lata wcześniej (1854).
– Maryja prosiła o wybudowanie kaplicy i o procesje.
– Najbardziej znany cud – odkrycie źródła: Bernadetta na polecenie Pani trzy razy drapała ziemię w grocie, aż wytrysnęło źródło czystej wody (dziś cudowne źródło Lourdes, z którego płyną liczne uzdrowienia).
Początkowo Bernadetta spotykała się z niedowierzaniem, drwinami i przesłuchaniami przez władze cywilne i kościelne. Była badana przez lekarzy, psychologów i komisję biskupią. Mimo presji i gróźb nie zmieniła ani słowa ze swojego świadectwa.
18 lutego 1862 roku biskup diecezji Tarbes ogłosił, że objawienia są godne wiary. Wkrótce powstało sanktuarium, a Lourdes stało się miejscem pielgrzymek i cudów (do dziś Kościół uznał 70 cudownych uzdrowień).
Bernadetta nie chciała sławy. W 1866 roku wstąpiła do sióstr miłosierdzia w Nevers (przyjęła imię siostra Maria Bernardetta). Żyła w ukryciu, pracując jako zakrystianka i opiekując się chorymi. Cierpiała na astmę i gruźlicę. Zmarła 16 kwietnia 1879 roku w wieku 35 lat, powtarzając: „Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi…”.
W 1933 roku papież Pius XI kanonizował ją jako świętą Bernadettę Soubirous. Jej ciało pozostaje nienaruszone i jest wystawione w Nevers.
Matko Boża z Lourdes, módl się za nami!
Fot.: Św. Wikipedia/Bernadeta Soubirous
