ŚRODA DRUGIEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO
Mk 3, 1-6
W dzień szabatu Jezus wszedł do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschłą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć.
On zaś rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: „Stań tu na środku”. A do nich powiedział: „Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego, czy coś złego? Życie ocalić czy zabić?” Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy wkoło po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serca, rzekł do człowieka: „Wyciągnij rękę”. Wyciągnął i ręka jego stała się znów zdrowa.
A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz odbyli naradę przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić.
„A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć.”
W taki sposób św. Marek Ewangelista nam dziś przedstawia część z osób zgromadzonych wokół Chrystusa Pana podczas Jego publicznej działalności. Owszem, słuchali Jego słów i przypatrywali się Jego działaniom, jednak nie towarzyszyła im wiara, otwartość serca na przyjmowanie Jezusowego nauczania – aby rzeczywiście przyjmować to wszystko, co On chciał im przekazać, czego On chciał ich nauczyć. Ich celem było poszukiwanie powodów do podważenia słów Jezusa, do postawienia oskarżenia przeciw Niemu o to, że nie ma żadnego autorytetu do nauczania, że fałszywie przypisuje Sobie godność mesjańską. Zastanówmy się przy tej sposobności: jaka jest nasza postawa słuchania, jaka jest nasza postawa podczas spotkań z naszymi bliźnimi, z ludźmi w różnych miejscach naszego codziennego życia? Może bywamy podobni do tych ludzi, o których mówi nam dziś Ewangelista, gromadzący się wokół Jezusa, przychodzący po to, by przygotować oskarżenie przeciw Niemu…? A może być tak, kiedy spotykając drugiego człowieka patrzymy na niego złym spojrzeniem, aby go skrytykować, wyśmiać – albo też obmówić później, poza jego (jej) obecnością, aby uczynić jego (ją) przedmiotem żartów, plotek… Miech nasze spotkania z bliźnimi będą zawsze spotkaniami, którym będzie towarzyszyć nasza miłość bliźniego!
Ks. Jan Krupka
