Dziś wspominamy świętą Elżbietę Portugalską, królową.
O szczegółach dotyczących dziejów życia tej postaci mówi nasz reporter, Maciej Dąbrowski:
–Miejscem urodzenia Elżbiety w 1271 roku była Saragossa. W wieku 12 lat została żoną króla Portugalii, Dionizego. W 1290 roku urodziła się im córka, a rok później syn Alfons, następca tronu. Elżbieta odznaczała się heroiczną cierpliwością względem swojego męża. Modliła się i oddawała uczynkom miłosierdzia między innymi poprzez wychowywanie dzieci. Wielokrotnie postawa Elżbiety zapobiegła wojnie, którą miał wzburzyć syn Alfons z uwagi na zagrożenie, że nie obejmie on tronu. Kościół sławi Elżbietę jako anioła pokoju. Po śmierci swojego męża, Dionizego poświęciła się opiece nad opuszczonymi, starcami i chorymi. Wiele czasu przeznaczała na modlitwę i uczynki pokuty wstępując do III Zakonu św. Franciszka. Przebyła pielgrzymkę do Compostelli, wystawiła wiele klasztorów, po czym zgłosiła się do klasztoru klarysek, który ufundowała. Śluby złożyła na łożu śmierci 4 lipca 1336 roku. Proces kanoniczny rozpoczął się w 1612 roku, a ciało, które miało być poddane badaniom znaleziono nietknięte.
Święta Elżbieta jest patronką Portugalii, Coimbry, Estremoz i Saragossy. Jest również orędowniczką podczas udręk wojny.
W ikonografii Święta przedstawiana jest w stroju królewskim. Jej atrybutami są: dzban na wino, flakonik z wodą zamienioną według legendy w wino, korona królewska w dłoniach, róża, księga.
Materiał został zaczerpnięty ze strony www.brewiarz.pl
