Abstynencja młodego pokolenia drogą do odrodzenia moralnego narodu
„Przez abstynencję dojdzie się odrodzenia, do tryumfu ducha nad ciałem” – tak mawiał wybitny działacz trzeźwościowy początku XX wieku – Andrzej Juliusz Małkowski (1888-1919). Był on twórcą polskiego skautingu, działaczem niepodległościowym, społecznikiem i wielkim propagatorem abstynencji wśród dzieci i młodzieży. Napisał pierwszy podręcznik dla skautów. Zakładał drużyny skautowe, wygłaszał referaty i odczyty. Jego patriotyzm i ogromne zaangażowanie w dzieło otrzeźwienia narodu sprawiły, że w swoim krótkim życiu uczynił wiele dobra dla polskich dzieci i polskiej młodzieży. Tacy patrioci jak on, zawsze byli świadomi ogromnego znaczenia wychowania młodego pokolenia do trzeźwości. Żyjąc w trudnych czasach niewoli zewnętrznej doświadczali, jak mocno ta wartość wpływa na postawę patriotyczną. Jak bardzo pomaga w kształtowaniu niezłomnego charakteru. Trzeźwość stanowiła – i nadal stanowi, fundament, na którym trzeba budować wartościowe życie – z pożytkiem dla siebie, dla bliskich i całej naszej Ojczyzny.
Kochani, prawda, że abstynencja prowadzi do odnowy moralnej, do zwycięstwa ducha nad ciałem, powinna być obecna w naszej świadomości narodowej. Mamy tutaj wiele do zrobienia, bowiem w naszym społeczeństwie ciągle jeszcze dominuje lekceważenie i odrzucanie tej drogi. Zdarza się także wyśmiewanie i atakowanie tych, którzy praktykują abstynencki styl życia. A przecież jeśli nie potraktujemy priorytetowo wychowania młodego pokolenia do trzeźwości, wtedy pogłębiać się będzie mentalność społeczna oparta na ubóstwianiu alkoholu, na traktowaniu go jako produktu pierwszej potrzeby, bez którego nie można się obyć. To fałszywe przekonanie jest bardzo niebezpieczne. Wpływa nie tylko na stały wzrost liczby nadużywających alkoholu, ale także sprzyja innym nałogom. Eksperci podkreślają, że picie alkoholu otwiera drzwi innym ryzykownym zachowaniom, na przykład hazardowi, szkodliwemu korzystaniu z Internetu, czy z pornografii. To sprawia, że człowiek pogrąża się coraz bardziej w destrukcji, że przegrywa swoje talenty, swoją przyszłość, że nie widzi sensu swojego życia. Przykładów jest wiele, tak jak wielu jest tych, którzy popadli w różne nałogi. Pewien nieżyjący już znany sportowiec (Andrzej Iwan) zapytany, który nałóg jest gorszy – alkoholizm czy hazard, odpowiedział: „Najgorsze jest ich połączenie. (…) Najpierw, żeby pójść grać, musiałem się trochę napić. Grałem, grałem, w końcu przegrywałem i potem piłem, by utopić smutki, żale. Takie błędne koło”. Był uzależniony od alkoholu, hazardu, cierpiał na depresję i miał za sobą próby samobójcze.
Poruszam ten problem, kochani, bo jest tak ważne, aby Polacy, a zwłaszcza młodzi ludzie nie marnowali swojego życia. Aby nie marnowali swoich talentów, ulegając nałogom. Musimy dołożyć starań, aby trzeźwy styl życia był czymś normalnym, był czymś pożądanym i docenianym.
Kochani, podczas naszego ostatniego spotkania mówiłem o tym, jak ważne jest wychowanie młodego pokolenia do umiłowania cnót moralnych. Podkreślałem znaczenie rodziny, parafii i szkoły. Wiemy, że na kształtowanie charakteru ogromny wpływ wywiera również aktywność pozaszkolna, na przykład sportowa czy przynależność do różnych ruchów i organizacji. Dlatego tak istotną sprawą jest ochrona dzieci i młodzieży przed promocją alkoholu, zwłaszcza jeśli chodzi o sport. Tak istotna jest też sprawa, aby w organizacjach zrzeszających nieletnich przestrzegać wymogu abstynencji od alkoholu i ukazywać piękno życia wolnego od nałogów. Odpowiedzialni za wychowanie rodzice powinni zwracać szczególną uwagę na to, czy trenerzy, instruktorzy, wychowawcy ich dzieci są ludźmi prawego sumienia. Czy przypadkiem nie lekceważą tak ważnej sprawy, jaką jest wychowanie do trzeźwości. Cóż z tego, że młody człowiek osiągnie sprawność fizyczną, intelektualną, czy kulturalną, jeśli nie będzie się rozwijać moralnie? Jeśli straci te wszystkie dobra przez nałogi?
Już za kilka dni, kochani, beatyfikacja rodziny Ulmów. Niech te ostatnie dni przygotowania do tej niezwykłej uroczystości będą przepełnione refleksją nad tym, co w naszym życiu powinno być najważniejsze. Niech przykład ich codziennego życia, opartego na ewangelicznych wartościach, uczy nas, jak żyć, aby osiągnąć niebo.
ks. bp Tadeusz Bronakowski
