17 marca Kościół katolicki wspomina św. Patryka, biskupa i głównego patrona Irlandii – jednego z najsłynniejszych misjonarzy w historii Kościoła. Jego życie to niezwykła historia nawrócenia, wytrwałości i całkowitego oddania się głoszeniu Ewangelii, nawet w najtrudniejszych warunkach.
Św. Patryk (właściwie Magonus Sucatus Patricius) urodził się około 385 roku w rzymskiej Brytanii, prawdopodobnie na terenie dzisiejszej Walii lub Szkocji, w zamożnej rodzinie chrześcijańskiej. W wieku zaledwie 16 lat został porwany przez irlandzkich piratów i sprzedany w niewolę. Przez sześć lat pasł bydło na wzgórzach Antrim, cierpiąc głód, zimno i samotność. Właśnie wtedy, w dramatycznych okolicznościach, głęboko się nawrócił – zaczął gorliwie modlić się do Boga, odnajdując w Nim pociechę i siłę. Po ucieczce (przeszedł pieszo setki kilometrów do portu) wrócił do domu, ale w sercu nosił już przekonanie, że Bóg wzywa go, by wrócił do Irlandii – tym razem jako misjonarz.
Po latach przygotowań (studia teologiczne w Galii, prawdopodobnie pod kierunkiem św. Germana z Auxerre) Patryk przyjął święcenia biskupie i około 432 roku przybył na „Zieloną Wyspę”. Irlandia była wtedy pogańska – rządzona przez wielu drobnych królów, a religię sprawowali druidzi. Mimo prześladowań, gróźb śmierci i licznych prób otrucia, Patryk nie ustawał. Nawracał tysiące ludzi, chrzcił, zakładał kościoły i klasztory, wyświęcał kapłanów. W ciągu trzydziestu lat jego pracy Irlandia stała się krajem chrześcijańskim – a on sam stał się symbolem tego, że Bóg potrafi przemienić nawet najtrudniejszą przeszłość w narzędzie zbawienia.
Z życiem św. Patryka wiążą się piękne legendy. Najbardziej znana mówi, że używał trójlistnej koniczyny (shamrock), by w prosty sposób wyjaśnić tajemnicę Trójcy Świętej: trzy listki w jednym listku – trzy Osoby w jednym Bogu. Inna legenda opowiada, że wypędził wszystkie węże z Irlandii – choć geolodzy twierdzą, że węży nigdy tam nie było, symbolizuje to zwycięstwo wiary chrześcijańskiej nad pogaństwem i złem. Do dziś zielona koniczyna i kolor zielony towarzyszą obchodom 17 marca na całym świecie.
Św. Patryk zostawił po sobie dwa ważne teksty: „Wyznania” (Confessio), w których pokornie opisuje swoje życie i powołanie, oraz list do żołnierzy Coroticusa, w którym ostro broni prześladowanych chrześcijan. Zmarł 17 marca między 457 a 493 rokiem w Saulu (hrabstwo Down), a jego grób znajduje się w Downpatrick.
Niech św. Patryk wyprosi nam odwagę wiary, wytrwałość w trudnościach i radość z bycia chrześcijanami!
Fot.: Wikipedia/Patryk z Irlandii (Ikona przedstawiająca św. Patryka z kościoła Chrystusa Zbawiciela w Wayne)
