Aby Polska była silna, zjednoczona wiarą, trzeźwością i miłością społeczną
Kochani, ze wzruszeniem wracamy myślą do kanonizacji dwóch nowych świętych – Pier Giorgia Frassatiego i Carla Acutisa. Są oni bliscy nie tylko młodemu pokoleniu, ale także dla osób starszych stają się inspiracją, aby mocno oprzeć się na Jezusie w codziennym życiu. Papież Leon XIV w czasie Mszy św. kanonizacyjnej powiedział, że „największym zagrożeniem w życiu jest zmarnowanie go wbrew Bożemu planowi”. Św. Pier Giorgio i św. Carlo są „zaproszeniem skierowanym do nas wszystkich, zwłaszcza do młodych, by nie marnować swego życia, ale kierować je ku górze i uczynić z niego arcydzieło. Zachęcają nas swoimi słowami: Nie ja, ale Bóg – mawiał Carlo. A Pier Giorgio: Jeśli Bóg będzie ośrodkiem każdego twego działania, wówczas wytrwasz i dojdziesz do celu. To prosta, ale skuteczna formuła ich świętości. Jest to również świadectwo, za którym powinniśmy podążać, aby w pełni cieszyć się życiem i iść na spotkanie z Panem na uczcie w Niebie”. Ojciec święty zwrócił uwagę na jeszcze jedną ważną rzecz. Otóż obaj, Pier Giorgio i Carlo, „pielęgnowali miłość do Boga i bliźnich za pomocą prostych środków, dostępnych dla wszystkich: codziennej Mszy św., modlitwy, a zwłaszcza adoracji eucharystycznej”. Często też spowiadali się, mieli wielką cześć dla świętych i Matki Bożej i ofiarnie praktykowali miłość bliźniego.
Kochani, te proste środki prowadzące do świętości, są dostępne dla każdego z nas. Jeśli będziemy je stosować, wtedy z pewnością nie zmarnujemy swojego życia, ale dzięki Bożej łasce stanie się ono arcydziełem. Doświadczymy prawdziwej miłości, radości i wolności wewnętrznej. A przecież jest to najgłębsze pragnienie człowieka. Jeśli ktoś nie idzie za tym pragnieniem, wtedy doświadcza beznadziei, pustki duchowej i łatwo wpada w rozpacz. Taka postawa jest siłą napędową różnych nałogów. Dlatego tak ważne jest, abyśmy zawsze mieli mocną więź z Bogiem. W tym duchu wychowujmy dzieci i młodzież. Nie pozwólmy, aby zmarnowali swoje życie zrywając wieź z Bogiem, odrzucając Jego przykazania, wchodząc w różne uzależnienia.
Kiedy wczoraj oddawaliśmy cześć św. Stanisławowi Kostce, patronowi naszej Ojczyzny, prosiliśmy go za młodych Polaków, aby nie zrywali przymierza z Bogiem – przymierza zawartego na chrzcie świętym. Św. Stanisław i nowi święci patronowie dzieci i młodzieży – Carlo i Pier Giorgio mimo, że tak krótko żyli na tej ziemi, to uczynili tak wiele dobra. Ono trwa i przynosi wiele pięknych owoców w życiu kolejnych pokoleń. Pięknie to wyraziła mama św. Carla podkreślając, że kanonizacja syna to ukoronowanie długiego procesu, który rozpoczął się wraz z jego śmiercią, prawie 20 lat temu. „Przyzwyczailiśmy się już – wyznała, że za jego przyczyną dzieją się niezwykłe rzeczy: powstają grupy modlitewne, wiele osób zbliża się do Boga, zaczyna chodzić do kościoła i przyjmować sakramenty”. To według mamy św. Carla jest największy cud.
W niedzielę, w święto Podwyższenia Krzyża Świętego dotarła do nas smutna wiadomość o śmierci biskupa seniora Antoniego Pacyfika Dydycza. Modląc się o szczęście wieczne dla niego, jednocześnie wyrażamy ogromną wdzięczność za dar jego życia i gorliwą, pasterską służbę. Śp. Biskup Antoni przez 14 lat był odpowiedzialny z ramienia Episkopatu Polski za apostolstwo trzeźwości w naszej Ojczyźnie. Kiedy po nim przejmowałem funkcję Przewodniczącego Zespołu ds. Apostolstwa Trzeźwości, spotkałem się z jego strony z wielką życzliwością. Tak bardzo zależało mu, aby dzieło troski o trzeźwość naszego narodu, stale się rozwijało. W jego sercu bowiem była zawsze płomienna miłość do Ojczyzny. On wiedział, jak wielkie znaczenie dla dobra Polski ma sprawa trzeźwości. Dzisiaj dziękuję Bogu za jego patriotyzm, odwagę w głoszeniu prawdy i za troskę o trzeźwość, której źródłem była głęboka wiara i miłość Ojczyzny. Niech Pan będzie mu nagrodą!
