„Bez kapłanów abstynentów nie będzie trzeźwej Polski”
Kochani, święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana, które wczoraj obchodziliśmy, przypomina nam o potrzebie modlitwy za kapłanów. Ich zadaniem jest wpatrywać się w Chrystusa Kapłana i wiernie Go naśladować. Aby tak było, potrzebują gorliwej modlitwy – tej osobistej, ale także stałego wsparcia wiernych. Świętość kapłanów to wspólna sprawa całego ludu Bożego. Jesteśmy bowiem wzajemnie za siebie odpowiedzialni. Modlitwa i duchowe ofiary podejmowane w intencji kapłanów to wyraz troski o Kościół Chrystusowy. To uznanie ogromnego daru, jakim jest kapłaństwo. Pięknie o tym pisał papież Benedykt XVI na rozpoczęcie Roku Kapłańskiego. Zwrócił uwagę, że kapłani są ogromnym darem nie tylko dla Kościoła, lecz także dla samej ludzkości. Wskazał na „tych wszystkich księży, którzy chrześcijanom i całemu światu przedstawiają pokorną i codzienną propozycję słów i gestów Chrystusa”.
Także w dziele troski o trzeźwość narodu polskiego rola kapłanów jest niezwykle ważna. Świadczą o tym tak liczni święci kapłani, którzy z wielkim oddaniem służyli tej sprawie w ciągu wieków. Szczególnym przykładem jest życie i nauczanie bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Był on głęboko przekonany, że kapłani mają do wypełnienia szczególną misję otrzeźwienia narodu. Już w 1948 roku jako biskup lubelski zachęcał kapłanów swojej diecezji, aby mówili wiernym o szkodach, jakie pijaństwo wyrządza duszy człowieka. Prosił, aby w każdej parafii powstało bractwo wstrzemięźliwości. Gdy został Prymasem Polski, wielokrotnie zwracał się do kapłanów z prośbą, aby angażowali się w walkę z szerzącym się w narodzie pijaństwem. Przed Adwentem i Wielkim Postem apelował, aby w każdej parafii prowadzić akcje trzeźwościowe. Kapłani mieli wzywać wiernych do postu od napojów alkoholowych, a także przeprowadzać nabożeństwa ekspiacyjne za grzechy pijaństwa. Prymas Wyszyński twierdził, że dobrze przygotowana akcja z pewnością „przyniesie błogosławione skutki dla odnowienia życia Bożego w duszach wiernych”.
Wiemy, kochani, że bł. Prymas swoją troskę o trzeźwość narodu zawarł w Jasnogórskich Ślubach Narodu. Wielokrotnie też wzywał kapłanów, aby treść przyrzeczeń przybliżali wiernym i na różne sposoby wypełniali je w swoim życiu i w pracy duszpasterskiej. W 1959 roku powstał niezwykły dokument przeznaczony dla kapłanów – „Wytyczne dla kościelnej działalności trzeźwościowej”, które zostały znowelizowane w 1971 roku. Są one aktualne do dzisiaj. Prymas, sam praktykując dobrowolną abstynencję, często zachęcał kapłanów do takiej decyzji. Powtarzał, że „bez kapłanów abstynentów nie będzie trzeźwej Polski”. Kładł też duży nacisk, aby w seminariach duchownych „było poważnie potraktowane wychowanie trzeźwościowe”.
Dwa lata przed śmiercią bł. kard. Wyszyńskiego, w 1979 roku powstał szczególny list pasterzy Kościoła do wszystkich kapłanów w Polsce. Zwrócili się w nim z prośbą o zwiększenie „trudu duszpasterskiego i osobistego poświęcenia się” w działalności trzeźwościowej. Powtórzono w nim ważną zasadę: „Przez całkowitą abstynencję duchowieństwa katolickiego do trzeźwości całego narodu polskiego!”. To pasterskie wezwanie motywowano tym, że „wielkie zagrożenia wymagają wielkich poświęceń i wyrzeczeń zwłaszcza od duszpasterzy”. Bł. Prymas wraz z biskupami przypomniał podstawowe zadania kapłanów w tym dziele. Wśród najważniejszych wymieniono „duszpasterski trud wychowania abstynenckiego dzieci i młodzieży”, ściśle złączony z trzeźwościowym „wychowaniem rodziców, a nawet całych rodzin oraz wspólnot parafialnych”. Wezwano też kapłanów, aby „wytrwale i solidarnie zwracali uwagę na niewłaściwość spożywania alkoholu podczas uroczystości związanych z praktykami religijnymi”. Zachęcono do organizowania różnych wydarzeń trzeźwościowych w parafiach, współpracy z instytucjami i organizacjami społecznymi, a zwłaszcza do niesienia pomocy uzależnionym i ich rodzinom.
Kochani, niech ta dzisiejsza refleksja będzie zachętą do wytrwałej modlitwy za kapłanów, aby stale wzrastali w świętości. Aby też z oddaniem angażowali się w działalność trzeźwościową w swoich parafiach, wspólnotach zakonnych i w całej naszej Ojczyźnie.
