Indywidualny i narodowy rachunek sumienia na zakończenie roku 2022
„Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy przezwyciężyć w sobie niechęci, ile zdołaliśmy przełamać ludzkiej złości i gniewu. Tyle wart jest nasz rok, ile ludziom zdołaliśmy zaoszczędzić smutku, cierpień, przeciwności. Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy okazać ludziom serca, bliskości, współczucia, dobroci i pociechy. Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy zapłacić dobrem za wyrządzane nam zło”.
Kochani, ta poruszająca refleksja, której autorem jest bł. kard. Stefan Wyszyński, przynagla nas do odpowiedzi na pytanie, ile wart był nasz rok 2022. Ile był wart zarówno w wymiarze osobistym, jak i narodowym. Podstawą tego rachunku sumienia powinno być największe przykazanie, jakie dał nam Pan – przykazanie wzajemnej miłości.
Z tej perspektywy trzeba nam spojrzeć także na dzieło apostolstwa trzeźwości w naszej Ojczyźnie. Kończący się rok przeżywaliśmy pod hasłem: „Posłani w pokoju Chrystusa budujmy trzeźwą i wolną Polskę”.
Czy odpowiedzieliśmy „tak” Chrystusowi, który posyła każdego z nas, aby wspólnie budować naszą Ojczyznę na fundamencie trzeźwości? Przecież wiemy, że bez tej wartości, nigdy nie będziemy prawdziwie wolni. Czy więc świadczyliśmy o Chrystusie zachowując trzeźwość? Czy odważnie angażowaliśmy się w krzewienie tej cnoty w swoich rodzinach, wśród sąsiadów, znajomych, w gronie przyjaciół, z którymi spędzamy wolny czas?
Nawiązując do słów bł. Prymasa możemy powiedzieć, że troska o trzeźwość to warunek zaoszczędzenia innym smutku, cierpień, przeciwności. To także warunek okazywania ludziom serca, bliskości, współczucia, dobroci i pociechy.
Z wielką pokorą chcemy spojrzeć na mijający rok. Z pewnością można było zrobić więcej, lepiej i gorliwiej. Ale też pragniemy Bogu dziękować za wszystko, co nam się udało dobrego uczynić. Za włożony w pracę apostolską nasz ludzki wysiłek i za Jego błogosławieństwo.
Wielką troską całego roku było to, że w naszej Ojczyźnie reklamowany jest alkohol. Jako Zespół KEP ds. ATiOU podejmowaliśmy wiele inicjatyw, aby położyć kres temu procederowi. Mam nadzieję, że już wkrótce przyniosą one dobre owoce. Że będzie wzrastała świadomość, zwłaszcza wśród elit politycznych i społecznych, że reklama i promocja alkoholu niszczy społeczeństwo, zwłaszcza młodych.
Dziękuję Bogu, że udało nam się wydać materiały duszpasterskie Vademecum Apostoła Trzeźwości dla każdej polskiej parafii. Dziękuję za sympozjum nt. „Reklama alkoholu promocją pijaństwa i uzależnień”, które na początku marca miało miejsce w Akademii Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Także za czerwcową pielgrzymkę Apostolstwa Trzeźwości na Jasną Górę i jesienną sesję w Bydgoszczy. W ciągu roku było tak wiele różnych inicjatyw trzeźwościowych, pielgrzymek, konferencji, rekolekcji i spotkań modlitewnych, że naprawdę nie sposób ich wszystkich wymienić.
Z wdzięcznością myślę o biskupach i kapłanach zaangażowanych w prace Zespołu, zwłaszcza o abp Adamie Szalu z Przemyśla i bp Krzysztofie Włodarczyku z Bydgoszczy. Dziękuję za całoroczną pracę członkom i konsultorom Zespołu, wszystkim diecezjalnym duszpasterzom i zakonnym referentom trzeźwości. Słowa podziękowań kieruję zwłaszcza do kapłanów, którzy przez dar dobrowolnej abstynencji dają piękny przykład Chrystusowej wolności. Oby ich liczba wzrastała. Bł. Kard. Wyszyński w swoim liście do kapłanów z 1979 roku tak pisał: „Bądźcie apostołami trzeźwości. Miejcie odwagę na spotkaniach towarzyskich zabierania głosu przeciwko upijaniu się. Dobrym słowem starajcie się przekonać ludzi o grozie pijaństwa i obowiązku trzeźwości”. Chcę też przypomnieć inne ważne słowa Bł. Prymasa: „To, co najbardziej potrzebne chrześcijańskiemu narodowi, to trzeźwość – trzeźwość w myślach, w czynach, w codziennym życiu, trzeźwość ducha i trzeźwość ciała”. Jako słudzy Chrystusa bądźmy zawsze trzeźwi w myślach, w czynach i w swojej kapłańskiej posłudze.
Wdzięcznym sercem ogarniam nasze Diecezjalne Radio Nadzieja. Dziękuję za wasze zaangażowanie, odwagę i troskę – Bóg zapłać!
Maryi, Królowej Polski, powierzam wszystkich apostołów trzeźwości. Jej Matczynemu Sercu zawierzam całe to piękne i bardzo potrzebne naszej Ojczyźnie dzieło.
Maryjo, Królowo Polski, módl się za nami!
Ks. Bp Tadeusz Bronakowski
