Nie piję – wygrywam!
„Nie piję – wygrywam!” – te słowa pochodzą ze świadectwa małżeństwa Agaty i Daniela, którzy należą do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. O swojej dobrowolnej abstynencji mówią, że „warto mieć zasady i wprowadzać dobre obyczaje rodzinne. Warto zrezygnować z czegoś, co nie jest złem, aby zyskać dobro”. Bilans takiej decyzji zawsze jest dodatni, a wyrzeczenie mniejsze niż na początku się wydawało.
Świadomość tego jest bardzo ważna w kontekście sierpniowego Apelu o podjęcie dobrowolnej abstynencji od alkoholu. Ta inicjatywa obecna jest w Kościele polskim od 1984 roku. Podkreślane są w niej motywy patriotyczne i religijne, bo przecież sierpień w naszej historii to czas szczególnego świadectwa umiłowania Ojczyzny przez naszych przodków. To również czas oddawania szczególnej czci Matce Bożej. Każda indywidualna decyzja o sierpniowej abstynencji od alkoholu wpisuje się w tę piękną historię miłości Ojczyzny i miłości Tej, która jest jej Królową. Każda taka decyzja jest także osobistą wygraną abstynenta. Pokazuje ona, że troszczy się on o swoją wolność wewnętrzną, że dba o zdrowie fizyczne, psychiczne i duchowe, że jest odpowiedzialny za siebie i za bliźnich, zwłaszcza tych najbliższych. Pokazuje także, że potrafi dać odważne świadectwo w otoczeniu, które często ulega alkoholowemu terrorowi. Taka postawa jest ogromnym wsparciem dla trzeźwiejących alkoholików w czasie spotkań towarzyskich. Kiedy widzą, że dobrowolny abstynent odmawia spożycia alkoholu, łatwiej im również powiedzieć „nie”.
Sierpniowy apel przypomina nam, że dobrowolna abstynencja jest formą praktykowania trzeźwego stylu życia, a to z kolei jest warunkiem życia w wolności, miłości i dobrobycie. Musimy pamiętać, że trzeźwość obowiązuje wszystkich bez wyjątku przez wszystkie miesiące roku. Natomiast w sierpniu prosimy o coś więcej – o okresowy post od alkoholu. Prosimy tych, którzy mogą umiarkowanie korzystać z napojów alkoholowych.
Sierpień każdego roku obfituje w różne cenne inicjatywy organizowane przez parafie, diecezje, ośrodki przy klasztorach, przez różne wspólnoty. Odbywają się pielgrzymki, rekolekcje, dni skupienia, zabawy, pikniki i różne spotkania mające na celu promowanie postaw abstynenckich. Takim pięknym przykładem są coroczne spotkania małżeństw, które miały wesela bezalkoholowe. To wydarzenie nosi nazwę „Wesele Wesel”, a w tym roku odbywa się w Bardzie w dniach od 3 do 6 sierpnia.
Ks. Prałat Władysław Zązel, znany duszpasterz trzeźwości, podkreśla, że te spotkania odbywające się od 1985 roku w różnych zakątkach Polski, promują ideę wesel bezalkoholowych, ideę trzeźwego spędzania wolnego czasu. Uczą one należnego szacunku dla trwałości małżeństwa oraz abstynencji jako właściwej postawy rodziców biorących poważnie odpowiedzialność za właściwy rozwój swoich dzieci.
Jest to, kochani, piękne świadectwo polskich rodzin, które w swoim codziennym życiu z miłości do Boga, do siebie nawzajem i do Ojczyzny, pielęgnują dar abstynencji. Tym darem wspaniale służą innym. Pokazują swoim przykładem, że naprawdę warto podjąć taką decyzję, aby wygrać różne inne cenne dary, jak na przykład pokój w rodzinie, jedność, szacunek, bezpieczeństwo i to, co jest najważniejsze – prawdziwą miłość.
Proszę dzisiaj jeszcze raz wszystkich o to, aby podjęli decyzję o sierpniowej abstynencji. Ufam, że wielu przekona się o wspaniałych owocach tego wyjątkowego postu w intencji trzeźwości naszego narodu.
Proszę też sprawujących władzę państwową i samorządową, aby autentycznie przejęli się losem Polaków dotkniętych i zagrożonych plagą pijaństwa i alkoholizmu. Aby podjęli natychmiastowe działania naprawcze, pozwalające na ograniczenie tak wysokiego spożycia alkoholu, które wprost zagraża istnieniu narodu.
Dziękuję mediom toruńskim za stałą, odważną troskę o trzeźwość narodu. To jest naprawdę wielka pomoc w tym apostolskim dziele, którego celem jest wolność wewnętrzna wszystkich Polaków. Dziękuję wam, drodzy Słuchacze, za wasze otwarte serca, za modlitwę i świadectwo trzeźwego życia. Pamiętajmy, że sierpniowa abstynencja to dar i zadanie, to świadectwo i sprawdzian naszej wolności – tej osobistej, ale też wolności całego narodu.
ks. bp Tadeusz Bronakowski
