Ku Trzeźwości Narodu: Wielka wartość modlitwy różańcowej

Wielka wartość modlitwy różańcowej

Kochani, rozpoczął się październik, miesiąc różańca świętego. Można by godzinami cytować piękne słowa różnych osób na temat roli modlitwy różańcowej w życiu wierzących. Jednak nic nie zastąpi osobistego doświadczenia tej modlitwy przez każdego z nas. Wiemy, że Maryja prosiła o modlitwę różańcową objawiając się na różnych miejscach całego świata. Najważniejsze objawienia maryjne ostatnich wieków, w Lourdes, w Gietrzwałdzie i w Fatimie, mają przesłanie różańcowe.

Z pewnością wielokrotnie sami doświadczyliśmy potęgi tej modlitwy. Doświadczyliśmy tego, jak ważną odgrywa ona rolę w zjednoczeniu z Bogiem. Dobrze jest jednak stale rozważać wielką wartość różańca. Po prostu wciąż na nowo nim się zachwycać i uczyć się go coraz lepiej odmawiać. O. prof. Jacek Salij, dominikanin, pisząc o potędze modlitwy różańcowej podkreśla, że „święte słowa Modlitwy Pańskiej i Pozdrowienia Anielskiego mają nas wyciszyć i stworzyć atmosferę sprzyjającą temu, żebyśmy mogli głęboko usłyszeć to, co sam Bóg ma nam do powiedzenia”. Co ważne – poprzez różaniec „próbujemy patrzeć na Tajemnice naszego zbawienia tak, jak widziała je i przeżywała Matka Boża, i na Jej wzór staramy się je przyjmować i nimi nasycać”. A jeśli rzeczywiście się staramy, to bardzo nas to przybliża do Chrystusa.

Wspomniany O. Profesor Salij podzielił się kiedyś ciekawą refleksją na temat nienawiści niektórych ludzi do różańca. Napisał tak: „Czuje się coś szatańskiego w nienawiści, jaką u różnych osobistych nieprzyjaciół Boga i Kościoła budził różaniec. Sądzę, że nie jest czymś nieracjonalnym domyślać się, że nienawiść ta jest odgłosem wściekłości szatana z powodu szczególnej potęgi modlitwy różańcowej”.

Św. Jan Paweł II był człowiekiem modlitwy różańcowej. Dał o tym świadectwo pisząc: „Od mych lat młodzieńczych modlitwa ta miała ważne miejsce w moim życiu duchowym. Różaniec towarzyszył mi w chwilach radości i doświadczenia. Zawierzyłem mu wiele trosk. Dzięki niemu zawsze doznawałem otuchy”.

To papież Polak dodał do Różańca Tajemnice Światła, a także ogłosił Rok Różańca. To on opublikował specjalny list na temat modlitwy różańcowej Rosarium Virginis Marie. To w nim przypomniał, że „różaniec był też zawsze modlitwą rodziny i za rodzinę. Niegdyś modlitwa ta była szczególnie droga rodzinom chrześcijańskim i niewątpliwie sprzyjała ich jedności. Należy zadbać, by nie roztrwonić tego cennego dziedzictwa. Trzeba powrócić do modlitwy w rodzinie i do modlitwy za rodziny, wykorzystując nadal tę formę”.

Także bł. kard. Stefan Wyszyński przypominał, aby „przywrócić w domach rodzinnych piękny, stary zwyczaj kończenia dnia wspólnym różańcem”. Prosił nas: „Modlitwą różańcową powiążcie wszystkie wasze serca, by stały się murem obronnym Kościoła Chrystusowego, pod opieką Zwycięskiej Pani Jasnogórskiej”.

Kochani, nie ustawajmy w tej modlitwie prosząc Boga przez Maryję o umocnienie naszych rodzin, o wierność Bożym przykazaniom, o trzeźwość naszego narodu. Módlmy się gorliwie i wytrwale. Przecież sama Matka Boża prosiła o tę modlitwę podczas swoich zjawień, uzależniając od niej spełnienie naszych próśb. Prosiła także na polskiej ziemi, w Gietrzwałdzie, jednocześnie wzywając nas do praktykowania trzeźwości. Niech do tej modlitwy uciekają się ci, którzy walczą o odzyskanie trzeźwości. Niech po różaniec sięgają bliscy osób zniewolonych różnymi nałogami. Niech modlą się wszyscy, którzy trudzą się w dziele troski o trzeźwość naszej Ojczyzny.

Dzisiaj, kochani, w tym tygodniu obchodziliśmy wspomnienie św. Franciszka z Asyżu. Zwierzył się on pewnego razu swoim braciom, że prosił Pana, aby mu objawił, kiedy jest Jego sługą, a kiedy nie. Prosił o to, bo – jak wyznał, niczego innego nie pragnął, jak tylko tego, aby Mu służyć. Jezus tak mu odpowiedział: „Wiedz, że prawdziwie jesteś Moim sługą wtedy, gdy święcie myślisz, mówisz i robisz”.

Niech te słowa Jezusa skierowane do św. Franciszka staną się mottem życia każdego z nas.

ks. bp Tadeusz Bronakowski