Zanim pójdziesz głosować. Poznaj społeczną naukę Kościoła, Jacques-Benoît Rauscher OP
To przewodnik po nauce społecznej Kościoła. Chcąc wskazać punkty orientacyjne, Rauscher stawia konkretne pytania dotyczące najważniejszych zagadnień nadających kształt życiu społecznemu i ekonomicznemu, takich jak wojna, pieniądze, migranci, praca, ekologia, czy zaangażowanie polityczne. W swoich rozważaniach odwołuje się bezpośrednio do tekstów źródłowych, zwłaszcza dokumentów papieskich. Katolicka nauka społeczna nie sprowadza się według autora jedynie do listy rzeczy dozwolonych i zakazanych, lecz opiera się na kilku fundamentalnych pojęciach, takich jak: godność, dobro wspólne, solidarność, pomocniczość.
– Zapoznawanie się z tekstami i pojęciami ma służyć podejmowaniu refleksji. Po lekturze tych samych tekstów i w oparciu o te same źródła chrześcijanie mogą się między sobą nie zgadzać w ocenie niektórych programów politycznych. Potrzebna jest więc dyskusja. I temu właśnie służy ta książka – otwarciu przestrzeni do debaty – napisał Jacques-Benoît Rauscher OP w książce Zanim pójdziesz głosować. Poznaj społeczną naukę Kościoła (tytuł oryginalny: Découvrez la doctrine sociale de l’Église avant d’aller voter).
I dodał: „Odkrywanie nauki społecznej Kościoła jest więc przydatne nie tylko do głosowania. Pomaga też podjąć rozmowę o tym, jak Kościół mógłby być jeszcze bardziej wiarygodnym świadkiem tego, co głosi. To (kolejna) rozległa, lecz pasjonująca ścieżka, która otwiera się przed nami dzięki poznawaniu nauki społecznej Kościoła”.
Książka zbudowana jest z siedmiu zwartych rozdziałów, odpowiadających w kolejności zagadnieniom takim jak: ewolucja nauki społecznej Kościoła, wojna i godność ludzka, pieniądze i ekonomia a dobro wspólne, migranci a solidarność, praca a zasada pomocniczości, ekologia oraz zaangażowanie polityczne.
Aby ułatwić zrozumienie przedstawianych kwestii, dominikanin Jacques-Benoît Rauscher OP stara się zaangażować czytelnika do indywidualnego namysłu oraz do zajęcia praktycznego stanowiska w poruszanych kwestiach.
Książka przeznaczona jest dla osób, które interesują się życiem społeczno-polityczno-ekonomicznym, a w szczególności tych, którzy chcą poznać lub pogłębić wiedzę o nauczaniu Kościoła w kontekście ekonomii, polityki i ekologii.
Zielnik duchowy, Wojciech Surówka OP
Zielnik duchowy to wybrane fragmenty literatury z komentarzem autora. To zbiór „myśli wiecznie zielonych”, których mądrość nie przemija. Wojciech Surówka OP w swojej książce, na wzór dawnych florilegiów, zebrał dla czytelników kwiaty i zioła – kolekcję myśli, cytatów o ponadczasowej treści, która rezonuje ze współczesnym czytelnikiem oraz odpowiada na jego bieżące potrzeby i problemy. Ten nietypowy zielnik ma współczesny rys i nie pachnie naftaliną, za to zaprasza do korzystania z nieprzemijającej mądrości. Znajdziemy w nim teksty, które mogą nas nakarmić duchowo, dostarczając argumentów w dyskusjach i pomagając w chwaleniu Boga. To książka i na ból serca, i na brak wiary.
– Na czym więc polega poszukiwanie Boga, kiedy już raz się Go odnalazło? Na coraz głębszym poznawaniu Jego prawa, Jego woli, Jego pragnień względem nas. W tej drodze nie możemy jednak liczyć tylko na własne wysiłki. Bóg jest Bogiem żywym, dlatego przychodzi, kiedy chce i jak chce. Na tym polega właśnie cała dynamika życia duchowego – musimy pragnąć i czekać na Jego działanie – napisał Wojciech Surówka OP w książce Zielnik duchowy.
I dodał: „Cierpliwe oczekiwanie jest najwyższą formą poszukiwania. Wiem, że ze swej strony zrobiłem wszystko, by Boga odnaleźć. Wiem, że kiedyś On znów przyjdzie i powie mi o sobie jeszcze więcej”.
Wojciech Surówka OP zaprasza czytelnika do zapoznania się z cytatami z lektur, które towarzyszyły mu przez lata. Znajdą się tutaj zarówno cytaty przeznaczone do medytacji, jak i takie, które mogą dostarczyć argumentów w ważnych dyskusjach. Z niektórymi słowami autor zgadza się w pełni, z innymi polemizuje lub stara się je uzupełnić. Każdy opatruje celnym i cennym komentarzem bazującym na doświadczeniu własnego życia.
To książka, która ma za zadanie karmić, leczyć i pomóc mu w oddawaniu chwały Bogu.
Żyć pustynią, Mnisi z Tibhirine
Zebrane w tej książce fragmenty listów, medytacji, dzienników i homilii siedmiu błogosławionych mnichów z Tibhirine tworzą zbiór najpiękniejszych sentencji z Atlasu. Ich wyznania, często bardzo intymne, pozwalają zajrzeć w głąb serca każdego z zakonników. Dzięki tym „duchowym autobiografiom” odkrywamy, co oznaczało dla nich codzienne życie wiarą, a także kim byli, zanim zginęli jako męczennicy. Pisma te odzwierciedlają głębokie zakorzenienie w modlitwie i cierpliwe dojrzewanie do męczeńskiej misji.
Świadectwo życia trapistów z Tibhirine nadal inspiruje wielu ludzi, aspirujących do życia w braterstwie, do pokonywania życiowych prób i odpowiadania z ufnością na Boże wezwania.
– Zamieszkujemy razem ziemię nadziei. Pracujemy na niej. Wszyscy jesteśmy mieszkańcami Twojego domu. Żyjemy w nim. Modlimy się. Trwamy w nim, dopóki nie umrzemy. Mieszkamy razem w Twojej dłoni. Oto szczęście, któż zdoła nas go pozbawić? – napisał Brat Christophe w książce Żyć pustynią (Tchnienie daru, 7 maja 1995; tytuł oryginalny: Vivre le désert).
Oryginalność tej książki polega na tym, że pozwala nam ona zajrzeć w głąb duszy wszystkich siedmiu błogosławionych jednocześnie. Jest niczym skaner ukazujący na ich przykładzie wewnętrzne życie mnicha. Dzięki zawartym w niej apoftegmatom możemy kontemplować od wewnątrz to, co stanowi sekret ich życia, a raczej serca każdego z nich.
Teksty zostały pogrupowane na kilka głównych tematów, tj. wyrzeczenie, nauka modlitwy, ubóstwo, życie Boskim życiem, wiara, miłość, spodziewanie się niespodziewanego, sąsiedzi – bracia, dać siebie aż do końca.
Michał Zioło OCSO – polski trapista, autor wstępu do książki Żyć pustynią: „To prawda, że mnich, notując dla siebie, notuje również i często z powodzeniem dla ludzi zmagających się z życiem poza murami opactwa. Także i na tym nienachalnym, przyjaciel¬skim zaproszeniu do lektury opiera się wpisana w Regułę św. Benedykta gościnność”.
Paul Desfarges – francuski duchowny katolicki, arcybiskup Algieru w latach 2017–2021, autor przedmowy do książki Żyć pustynią: „Powolne smakowanie tej książeczki jest jak picie ze źró¬dła nadziei. Tych siedmiu mężczyzn nie patrzy naiwnie ani na siebie, ani na świat. Znają jednak sens owego „błogo¬sławieni”, wypowiedzianego o sercach czystych i prostych. Dlatego oczy ich serc są pełne światła”.
Brat Paul – postulant w opactwie Notre Dame de Tamié: „Mnich dzieli swój dzień na modlitwę, czytanie i pracę ręczną bądź inną („z pracy rąk swoich będziesz pożywał, będziesz szczęśliwy” [Ps 128]). Praca jest także czynnikiem równowagi i zdrowia. Czytając Pismo Święte, wsłuchuje się w słowo Boże („słuchaj, synu” – pierwsze słowa Reguły św. Benedykta); Duch Święty pozwala mu poznać Osobę Słowa; słowo Boże, „przeżuwane”, medytowane, prowadzi do modlitwy. Dzięki modlitwie, która jest prawdziwym, osobistym lub wspólnotowym wyrazem miłości, mnich zawsze zachowuje gotowość, czuwa, oczekując nadejścia Pana (Mt 24,42); przypomina ludziom o obecności Boga, a Bogu – o wszystkich potrzebach ludzi”.
