ŚRODA PIERWSZEGO TYGODNIA WIELKIEGO POSTU
Łk 11, 29-32
Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić:
„To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz był znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia.
Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona przybyła z krańców ziemi słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon.
Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz”.
„ (…) oto tu jest coś więcej niż Jonasz.”
Wyrzut skierowany przez Jezusa pod adresem tych ludzi, którzy nie chcieli uwierzyć Jego nauce, nie chcieli przyjąć prawdy o Jego godności mesjańskiej. Domagali się oni od Jezusa jakiegoś znaku, który – według nich – miałby w jakiś sposób potwierdzić tożsamość Chrystusa. Jednocześnie nie potrafili dostrzec, że On naprawdę czynił wiele szczególnych znaków: uzdrawiał chorych, wypędzał złe duchy, rozmnożył chleb i ryby dla nakarmienia wielkiej grupy ludzi, dokonał przemiany wody w wino w Kanie Galilejskiej… Na tym tle Jezus przypomina także dwie postacie ze Starego Testamentu: Salomona i Jonasza. Mówi Chrystus o tym, że mądrość słów Salomona została dostrzeżona i uznana przez królową, która przybyła „z Południa”, by go spotkać oraz słuchać jego wypowiedzi. Prorok Jonasz, posłany do Niniwy, został wysłuchany, przyjęte zostało wezwanie do nawrócenia. Zbawiciel mówi więc Swoim słuchaczom: jeśli Salomon i Jonasz zostali przyjęci przez sobie współczesnych, jeśli słuchający tych dwóch przyjęli to, co im mówili – to tym bardziej należy przyjąć nauczanie Jezusa. On bowiem jest „większy”, On jest oczekiwanym Mesjaszem, Synem Bożym, Zbawicielem świata. „Więcej niż” Salomon czy Jonasz – Chrystus Pan, który także do nas kieruje słowa Swej nauki. Czy staramy się Go słuchać?
Ks. Jan Krupka
