WTOREK II TYGODNIA OKRESU NARODZENIA PAŃSKIEGO
J 1, 19-28
Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: „Kto ty jesteś?” On wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: „Ja nie jestem Mesjaszem”.
Zapytali go: „Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?”
Odrzekł: „Nie jestem”.
„Czy ty jesteś prorokiem?”
Odparł: „Nie!”
Powiedzieli mu więc: „Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?”
Odpowiedział: „Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz”.
A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: „Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?”
Jan im tak odpowiedział: „Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała”.
Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.
„Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała.”
W drugim dniu nowego roku poprzez słowa Ewangelii czytanej podczas liturgii Mszy św. przypominamy sobie świadectwo św. Jana Chrzciciela na temat Jezusa. W szczególny sposób jego słowa nas mobilizowały w czasie kolejnych dni i tygodni Adwentu, abyśmy się właściwie przygotowali na spotkanie z Panem. Jan Chrzciciel i do nas mówił wtedy, że trzeba nam prostować ścieżki, drogi naszego życia. Ale musimy pamiętać, że trzeba się troszczyć o naszą relację z Chrystusem nie tylko „od czasu do czasu”, tak „od święta” – jak nieraz mówimy. Nasza bliskość ze Zbawicielem, nasza troska o realizowanie Jego nauki, nasza łączność z Nim dzięki korzystaniu z poszczególnych sakramentów św., dzięki osobistej modlitwie czy też czytaniu i rozważaniu słowa Bożego – powinna być przedmiotem naszej stałej, codziennej troski. W tym rozpoczynającym się roku 2023 bądźmy naprawdę zatroskani o naszą stałą łączność z Chrystusem Panem, byśmy w ten sposób nie zatracili właściwej drogi życia, właściwego kierunku i celu drogi – według tego, co Zbawiciel nam wskazuje. Niech każdy dzień tego roku i kolejnych lat naszego życia daje nam możliwość spotkania Pana. Troszczmy się o to, by z tych możliwości jak najlepiej korzystać.
Ks. Jan Krupka
