SIÓDMY DZIEŃ W OKTAWIE NARODZENIA PAŃSKIEGO
J 1,1-18
Na początku było Słowo,
a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo.
Ono było na początku u Boga.
Wszystko przez Nie się stało,
a bez Niego nic się nie stało,
co się stało.
W Nim było życie,
a życie było światłością ludzi,
a światłość w ciemności świeci
i ciemność jej nie ogarnęła.
Pojawił się człowiek posłany przez Boga,
Jan mu było na imię.
Przyszedł on na świadectwo,
aby zaświadczyć o Światłości,
by wszyscy uwierzyli przez niego.
Nie był on światłością,
lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości.
Była Światłość prawdziwa,
która oświeca każdego człowieka,
gdy na świat przychodzi.
Na świecie było Słowo,
a świat stał się przez Nie,
lecz świat Go nie poznał.
Przyszło do swojej własności,
a swoi Go nie przyjęli.
Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli,
dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi,
tym, którzy wierzą w imię Jego,
którzy ani z krwi,
ani z żądzy ciała,
ani z woli męża,
ale z Boga się narodzili.
Słowo stało się ciałem
i zamieszkało między nami.
I oglądaliśmy Jego chwałę,
chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca,
pełen łaski i prawdy.
Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: „Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.
„Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami.”
Ostatni dzień roku kalendarzowego. Wiele osób ma różnego rodzaju plany związane z tym, jak będzie przeżywać ten dzień – a szczególnie godziny wieczorne, wraz z tzw. „przywitaniem Nowego Roku”. W liturgii Mszy św. dziś czytamy raz jeszcze dobrze znany tekst prologu Ewangelii według św. Jana, gdzie autor mówi nam m.in. o tym, że Słowo, Jezus Chrystus, nasz Pan i Zbawiciel stał się Człowiekiem, przyjął ludzką naturę, „zamieszkał pośród nas”. Tak, On rzeczywiście zamieszkał pośród nas rodząc się betlejemskiej grocie jako Syn Maryi. On zamieszkał pośród ludzi – żyjąc na świecie przez lata życia ukrytego i czas publicznej działalności, aż do Swej krzyżowej śmierci na Golgocie. On jednak także zamieszkał pośród nas przez fakt ustanowienia i przekazani nam szczególnego Daru, Eucharystii, dzięki czemu jest On obecny podczas każdej Mszy św., jest obecny w naszych kościołach i kaplicach – gdzie możemy się z Nim spotkać na adoracji przed Najświętszym Sakramentem. Składajmy Bogu nasze dziękczynienie za Jego obecność pośród nas, dziękujmy Mu za to, że jest z nami w Eucharystii, że ustanowił On Mszę św., w której daje nam Siebie jako Pokarm w Komunii św. Składajmy nasze dziękczynienie i prośmy o jego błogosławieństwo na rok 2023 – który już wkrótce rozpoczniemy.
Ks. Jan Krupka
