ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO
Mt 3, 13-17
Jezus przyszedł z Galilei nad Jordan do Jana, żeby przyjąć od niego chrzest. Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie?»
Jezus mu odpowiedział: «Ustąp teraz, bo tak godzi się nam wypełnić wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił.
A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. A oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie».
„Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie.”
Święto Chrztu Pańskiego, które zamyka okres Narodzenia Pańskiego w liturgii prowadzi nas nad Jordan. Można powiedzieć, że w pewnym sensie jesteśmy raz jeszcze świadkami chrztu, który Jezus przyjął z rąk Jana u początku Swej publicznej działalności. Wydarzenie to było inauguracją czasu Jego nauczania, a jednocześnie kluczem do czytania i rozumienia tego wszystkiego, co Jezus będzie czynił i mówił w ciągu kolejnych tygodni i miesięcy. Jego postępowanie, Jego nauczanie powinniśmy czytać w perspektywie słów głosu, który dał się słyszeć w chwili, kiedy Chrystus wychodził z wody po chrzcie. Słowa Boga Ojca, słowa informujące o tym, kim jest Jezus. Jest On Bożym Synem, Synem umiłowanym. Powinien być słuchany właśnie jako Syn Boży, jako Bóg. Jego nauczanie powinno być słuchane i przyjmowane, Jego słowa powinny stanowić prawdziwy drogowskaz życia dla ludzi, Jemu powinno się okazywać szczególne posłuszeństwo. To wskazanie dotyczyło ludzi słuchających Chrystusa Pana w czasie Jego ziemskiego nauczania. Dotyczyło jednak także kolejnych pokoleń ludzi, do których Boże słowo docierało, dzięki świadectwu apostolskiemu, dzięki słowom zapisanym an kartach Biblii, dzięki pracy ewangelizacyjnej i duszpasterskiej kolejnych pokoleń osób powoływanych i posyłanych przez Zbawiciela, aby być świadkami Jego Dobrej Nowiny. Wskazanie to dotyczy także nas. Przyjmujmy więc słowo Jezusa, Syna Bożego i rozważajmy je. Oby było słowem kierującym naszymi krokami na drogach codzienności!
Ks. Jan Krupka
