3 lutego 2026 roku, Kościół wspomina świętego Oskara (znanego też jako Ansgar lub Anskar) – biskupa, mnicha benedyktyńskiego i wielkiego misjonarza, zwanego „Apostolem Północy”. W tym samym dniu czcimy też św. Błażeja, ale św. Oskar ma swoje szczególne miejsce w sercach tych, którzy doceniają odwagę głoszenia Ewangelii w najtrudniejszych warunkach.
Urodził się 8 września 801 roku w Amiens (północna Francja) w szlacheckiej rodzinie frankijskiej. Jako chłopiec stracił matkę, co głęboko nim wstrząsnęło. Ojciec oddał go do benedyktyńskiego opactwa w Corbie, gdzie otrzymał świetne wykształcenie i formację duchową. Tam właśnie, w wieku kilkunastu lat, miał wizję – ukazał mu się Pan Jezus i zapytał: „Co wolisz: ziemską chwałę czy Mnie?” To spotkanie na zawsze zmieniło jego życie – wybrał Chrystusa całkowicie.
W 826 roku, mając zaledwie 25 lat, został wysłany jako misjonarz do Danii – kraju pogańskich Wikingów, gdzie panował król Harald, niedawno ochrzczony. Oskar założył pierwszą chrześcijańską wspólnotę w Szlezwiku i ochrzcił wielu, w tym królewskiego syna. Niestety, po obaleniu Haralda musiał uciekać – ale nie zniechęcił się!
W 829–830 roku papież Grzegorz IV i cesarz Ludwik Pobożny wysłali Oskara do Szwecji – krainy, gdzie pogaństwo było bardzo silne, a chrześcijaństwo prawie nieznane. W Birce (stolicy szwedzkiej) spotkał się z królem Björnem i założył pierwszą parafię oraz zbudował kościół. Ochrzcił wielu, w tym wysokich urzędników. Niestety, po jego wyjeździe misja znów upadła – ale zasiał ziarno, które później wykiełkowało.
W 831 roku został konsekrowany na biskupa Hamburga (później Hamburg-Brema), z zadaniem ewangelizacji całej Północy. W 845 roku pogańscy Duńczycy spalili Hamburg doszczętnie – Oskar stracił prawie wszystko: kościół, bibliotekę, relikwie. Mimo to nie załamał się – przeniósł się do Bremy i stamtąd kontynuował misje.
W 851–854 roku znów pojechał do Szwecji – tym razem z większą odwagą. Król Olof pozwolił na głoszenie Ewangelii, a Oskar ochrzcił setki ludzi. Zwalczał handel niewolnikami (w tym chrześcijanami) i bronił słabszych. „Na zewnątrz był apostołem, wewnątrz – mnichem” – tak o nim mówiono. Pomimo chorób, prześladowań i niepowodzeń nigdy nie stracił nadziei.
Zmarł 3 lutego 865 roku w Bremie, wyczerpany trudami misyjnymi. Już dwa lata później papież Mikołaj I zatwierdził jego kult – tak wielki był szacunek dla tego świętego!
W polskim kalendarzu liturgicznym jest to wspomnienie dowolne św. Oskara, biskupa – często obchodzone razem ze św. Błażejem.
Fot.: Wikipedia/Ansgar (Witraż ze św. Ansgarem w kościele parafialnym Św. Anny w Schwerin.)
