WTOREK TRZECIEGO TYGODNIA ADWENTU
Mt 21, 28-32
Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu:
„Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: «Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy». Ten odpowiedział: „Idę, panie”, lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: «Nie chcę». Później jednak opamiętał się i poszedł. Któryż z tych dwóch spełnił wolę ojca?” Mówią Mu: „Ten drugi”.
Wtedy Jezus rzekł do nich: „Zaprawdę powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wyście mu nie uwierzyli. Celnicy zaś i nierządnice uwierzyli mu. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć”.
„Któryż z tych dwóch spełnił wolę ojca?”
Łatwo nasuwa się odpowiedź na pytanie postawione przez Jezusa. Wypełnienie woli ojca – to jej rzeczywiste wypełnienie w czynie, w konkretnym działaniu, a nie jedynie w słownych obietnicach. Przykład przedstawiony przez Chrystusa w nauczaniu jest przykładem, który warto sobie przypomnieć w tym czasie adwentowym, w czasie trwania rekolekcji i dni skupienia, w czasie naszych przygotowań na zbliżające się dni świąteczne. Uczestnicząc w takim czasie skupienia i wyciszenia, w czasie modlitwy i słuchania słowa Bożego – zwykle podejmujemy jakieś postanowienia, decyzje dotyczące jakiejś zmiany ku dobremu, ku lepszemu wypełnianiu woli naszego Ojca-Boga. I dobrze, że tak właśnie robimy, bo jest to znak przyjęcia Bożej nauki, przyjęcia jej jako drogowskazu dla własnego życia. Jednak trzeba nam dążyć do tego, by nasza reakcja na usłyszaną naukę Pana nie pozostała jedynie na płaszczyźnie słowa, obietnic, postanowień. Troszczmy się o to, by nasze dobre postanowienia były także wypełniane w konkretach naszego codziennego życia, by nie pozostawały jedynie w sferze słownych obietnic. Prośmy także o Bożą pomoc w wytrwaniu w tych naszych dobrych decyzjach, w naszej ciągłej i systematycznej pracy nad własnym życiem i postępowaniem, aby było ono coraz bardziej dobrym świadectwem naszej wiary.
Ks. Jan Krupka
