SOBOTA DRUGIEGO TYGODNIA OKRESU NARODZENIA PAŃSKIEGO
Mt 4, 12-17.23-25
Gdy Jezus usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
„Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego.
Droga morska, Zajordanie,
Galileja pogan.
Lud, który siedział w ciemności,
ujrzał światło wielkie,
i mieszkańcom cienistej krainy śmierci
światło wzeszło”.
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”.
I obchodził Jezus całą Galileję, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, opętanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.
———-
„I szły za Nim liczne tłumy…”
Ewangelista, św. Mateusz, mówi nam o tym, że liczni byli ci, którzy przychodzili do Jezusa, liczni Mu towarzyszyli, szli za Nim. Czynili to, by słuchać słów Jego nauki, by prosić Go o uzdrowienie z choroby, o uwolnienie od opętania. Szli za Jezusem także liczni Jego uczniowie w kolejnych wiekach. Szli za Nim, choć nie mogli być z Nim tak, jak ci którzy byli naocznymi świadkami Jego działalności publicznej. Szli za Nim – bo spotykali się z Nim w liturgii Najświętszej Ofiary, bo przyjmowali Jego Ciało i Krew w Eucharystii, bo korzystali z sakramentów św., bo czytali słowo Boże zawarte na kartach Pisma św. Szli za Nim, bo życiem swoim dawali świadectwo o Jego Ewangelii, niejednokrotnie również cierpiąc i oddając życie z powodu swej wiary w Chrystusa. My także mamy wciąż iść za Chrystusem. To powinno być naszym pragnieniem i nieustannym zatroskaniem. Iść za Nim – a więc iść drogą przez Niego wskazaną, drogą, po której nas prowadzi przez Swą naukę zawartą na kartach Ewangelii przypominanej nam przez nauczanie Kościoła św. By tak jednak było, musimy ciągle wsłuchiwać się w Jego naukę. Musimy także przyjmować Jego pomoc daną nam, byśmy mogli pokonywać słabości i czynić Jego wolę. Tę pomoc nam daje przez Eucharystię, przez wszystkie sakramenty św., przez Swą łaskę nam udzielaną. Czy chcemy iść za Chrystusem?
Ks. Jan Krupka
