Konsekrowane, czyli poświęcone, ofiarowane bądź oddane
Święto Ofiarowania Pańskiego (2 lutego) to od wielu lat „Dzień Życia Konsekrowanego”. W refleksji nad tym tematem wciąż najbardziej klarownym punktem orientacyjnym pozostaje adhortacja apostolska papieża Jana Pawła II z 1996 roku zatytułowana „Vita consecrata”. Dodałbym jeszcze do tego dokumentu list apostolski papieża Franciszka z 2014 roku pt. „Świadkowie radości”, promulgowany w związku z ogłoszeniem „Roku Życia Konsekrowanego” (2015). Przypominam także z niemałą radością, że od 6 stycznia br. urząd prefekta watykańskiej Dykasterii ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego sprawuje Simona Brambilla, włoska zakonnica, pierwsza kobieta w historii zajmująca tak eksponowane stanowisko w Kurii Rzymskiej, podpisująca się jako „prefektka”.
Zwrot „życie konsekrowane” znaczy inaczej „życie poświęcone”, „życie ofiarowane” bądź „życie oddane”. I być może ten ostatni zwrot jest dzisiaj najbardziej wymowny. Jan Paweł II, przywołując 1 Kor 7,34 o „sercu niepodzielnym”, definiuje życie konsekrowane jako właśnie „oddanie się na służbę Bogu i ludziom” (n. 1). To oddanie wyraża „dążenie całego Kościoła-Oblubienicy do zjednoczenia z jedynym Oblubieńcem” (n. 3), czego znakiem zewnętrznym pozostaje ślubowanie czystości, ubóstwa i posłuszeństwa (por. n. 1). Osoba konsekrowana oznacza „radykalny dar z siebie składany z miłości do Pana Jezusa, a w Nim do każdego członka ludzkiej rodziny” (n. 3). Z kolei papież Franciszek, sam zakonnik (jezuita), w obliczu spadku liczby powołań zauważał: „Życie konsekrowane rozwija się nie dlatego, że organizujemy piękne kampanie powołaniowe, ale gdy dziewczęta i chłopcy, którzy nas spotykają, czują się przez nas pociągani, jeśli widzą, że jesteśmy ludźmi szczęśliwymi” (n. II,1).
Roboczo, czyli w pewnym uproszczeniu, możemy wyróżnić w życiu zakonnym: I. Instytuty oddane całkowicie kontemplacji; II. Instytuty i stowarzyszenia oddane dziełom apostolskim; III. Indywidualne formy życia konsekrowanego (m.in. dziewice konsekrowane, pustelnice i pustelnicy, wdowy i wdowcy). Spróbujmy teraz konkretniej dostrzec „osoby konsekrowane” w Diecezji Łomżyńskiej, najpierw kobiety, a potem mężczyzn.
W samej Łomży mamy Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Misjonarek w domu przy ulicy Sadowej (2 osoby), a niedaleko, przy ulicy Dwornej, Opactwo Mniszek Benedyktynek pw. Przenajświętszej Trójcy (9 osób). W innym domu przy ulicy Sadowej spotkamy jeszcze 3 siostry ze Zgromadzenia Córek Najczystszego Serca Najświętszej Maryi Panny (sercanki, bezhabitowe). W domach przy ulicy Wojska Polskiego i ulicy Radzieckiej zamieszkuje kilkanaście sióstr ze Zgromadzenia Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej (również bezhabitowe). Wreszcie w domach przy ulicy Giełczyńskiej i przy ulicy Kard. Wyszyńskiego posługuje kilka zakonnic ze Zgromadzenia Sióstr św. Wincentego a Paulo (szarytki).
Siostry Benedyktynki Misjonarki spotkamy jeszcze w Grajewie, szarytki – w Ostrołęce, a służki – w Długosiodle, Kadzidle, Myszyńcu, Szumowie i Krasnosielcu (łącznie ok. 30 osób).
Ponadto, w Zambrowie znajdziemy Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza (boromeuszki), w Wysokiem Mazowieckiem – Zgromadzenie Sióstr św. Feliksa z Kantalicjo (felicjanki), w Wykrocie-Gadomskie – Zakon Mniszek Klarysek Kapucynek, w Łapach – Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus, w Różanie – Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny, w Brańszczyku – Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, w Ostrowi Mazowieckiej – Zgromadzenie Sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus (terezjanki) i w Zarębach Kościelnych – Zgromadzenie Sióstr Westiarek Jezusa. Każdy dom obejmuje po kilka zakonnic.
Jeśli chodzi o męską gałąź zakonną, to w samej Łomży są Bracia Mniejsi Kapucyni (7 ojców i 3 braci bez święceń kapłańskich) oraz Zgromadzenie Braci Serca Jezusowego (przy Katedrze, 3 osoby). Poza Łomżą, czyli w Hodyszewie i Ostrołęce znajdziemy ojców i braci ze Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (pallotyni, ok. 10), w Jaciążku – Towarzystwo Św. Franciszka Salezego (salezjanie, 3 ojców) i w Brańszczyku – Małe Dzieło Boskiej Opatrzności (orioniści, 2 duchownych).
W Diecezji Łomżyńskiej jest również 7 dziewic konsekrowanych (w Polsce – 443) i 8 wdów konsekrowanych (w Polsce 425 i 1 wdowiec).
Biskup Jacek Kiciński (klaretyn), Przewodniczący Komisji KEP ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, w specjalnym liście pasterskim na dzień 2 lutego br. określił posłannictwo osób konsekrowanych „widzialnym znakiem nadziei dla tych, którzy doświadczają sytuacji życia bez nadziei”. Znacząco przekroczona liczba 100 „osób konsekrowanych” w Diecezji Łomżyńskiej, przeżywającej akurat setny rok swego istnienia, to także wyraźny promyk nadziei na kontynuowanie odnawiania świata mocą Ewangelii.
Z Bogiem!
(Hope)
