Odnowa moralna właściwą drogą do wolności Ojczyzny – bł. O. Honorat Koźmiński
Poznając trudną historię naszej Ojczyzny z okresu zaborów zauważamy, że nasi wrogowie zwalczali w narodzie zwłaszcza to, co służy jego przetrwaniu. Toczono więc zaciekłą walkę z polskim językiem, polskim szkolnictwem, nauką i kulturą, ale przede wszystkim z katolicką wiarą i jej zasadami moralnymi.
Po upadku powstania styczniowego wydano setki wyroków skazujących księży na wygnanie, a niektórym biskupom odebrano rządy w ich diecezjach. Rząd carski skasował większość klasztorów męskich i żeńskich. Budynki klasztorne opieczętowano, a zakonników wywieziono potajemnie nocą, pod eskortą i zgromadzono w tzw. klasztorach etatowych. Kapłanom utrudniano na wszelkie możliwe sposoby pracę duszpasterską. Nawet członkowie kółek różańcowych musieli być zgłaszani władzy. Cenzurowano modlitewniki, książki religijne, śpiewniki i kazania. Zabraniano szczególnie prowadzenia akcji trzeźwościowych. Zaborcom zależało bowiem na rozpijaniu Polaków, na ich degeneracji.
Na tym tle możemy lepiej zrozumieć wielką odwagę apostołów trzeźwości tamtych czasów. Wśród nich szczególnym światłem jaśnieje bł. Ojciec Honorat Koźmiński, którego liturgiczne wspomnienie w tym tygodniu obchodziliśmy. Jako młodzieniec został uwięziony w Cytadeli, gdzie przeżył swoje nawrócenie. Po wyjściu z więzienia wstąpił do zakonu kapucynów. Ten wielki patriota uważał, że droga do niepodległości Ojczyzny wiedzie głównie przez odnowę moralną społeczeństwa i głęboką wiarę ludu. Propagował trzeźwość, gdyż był przekonany, że tylko w ten sposób możemy przetrwać jako naród i pozostać wiernymi Bogu i Kościołowi świętemu. Inicjował zakładanie bezalkoholowych gospód, gdzie czytano Pismo św., religijne artykuły i odmawiano Różaniec. Założył wiele zgromadzeń bezhabitowych, które prowadziły działalność charytatywną, zajmowały się nauczaniem i wychowywaniem dzieci, które troszczyły się o trzeźwość.
Warto tutaj przypomnieć, że bł. o. Honorat Koźmiński bardzo mocno interesował się objawieniami Maryi w Gietrzwałdzie, jakie miały miejsce w 1877 roku. Wiemy, że tam Matka Boża wezwała Polaków do zachowania trzeźwości. O. Honorat pisał, że „pod naszą ubogą strzechą Matka Boża szuka dusz, które by były zawiązkiem odrodzenia zepsutego świata, że na tej niwie od wieków niepłodnej i jakby odłogiem leżącej chce Ona zaszczepić nową Ewangeliczną winnicę, która by obfite owoce wydała”. Z inicjatywy bł. Ojca Honorata powstało wtedy Zgromadzenie Sióstr Służek Niepokalanej. Błogosławiony ogłosił, że jego fundatorką jest Matka Boża z Gietrzwałdu. W dzień Matki Bożej Różańcowej – 7 października 1878 r. w Zakroczymiu, w niewielkim domu na poddaszu trzy pierwsze kandydatki oddały się na służbę Maryi odmawiając „Pod Twoją obronę”. Wśród ważnych zadań, jakie siostry miały i mają do spełnienia, jest właśnie krzewienie cnoty trzeźwości.
Bł. O. Honorat Koźmiński podkreślał, że „gdyby Polacy odmawiali w Gietrzwałdzie nieustannie Różaniec, nie musieliby walczyć o wolność Polski. Mieliby ją wolną bez walki”.
Módlmy się za jego wstawiennictwem, aby Polacy zrozumieli wartość trzeźwości w swoim życiu i w życiu całego narodu. Aby zrozumieli jej ścisły związek z wolnością Ojczyzny. Aby rozumiejąc dobrze wartość trzeźwości, gorliwie ją praktykowali.
Ks. Bp Tadeusz Bronakowski
