Trzeźwość a radość życia
Każdy człowiek pragnie żyć w radości, a jednocześnie naszym częstym doświadczeniem jest smutek. Zdarza się, że w pogoni za źle rozumianym, przemijającym szczęściem człowiek traci sens życia, a wtedy pojawia się zniechęcenie, rozgoryczenie, a nawet rozpacz.
Przed laty kardynał Ratzinger powiedział, że „radość jest znakiem łaski. Kto z głębi swego serca jest pogodny, kto cierpiąc nie stracił radości, ten jest bliski Boga Ewangelii, [bliski] Ducha Bożego, który jest Duchem wiecznej radości”. Taka jest prawda wypływająca ze Słowa Bożego. Takie jest pragnienie Serca Jezusowego, aby Jego radość w nas była i aby radość nasza była pełna (por. J 15, 11). Co to znaczy pełna? Przede wszystkim ogarnia ona całego człowieka, nadaje sens wszelkim jego działaniom, przenika jego relacje z Bogiem i z bliźnimi. Czy taki szczęśliwy człowiek, który posiada Chrystusowy dar pełnej radości, nie doświadcza żadnych problemów? Na to pytanie pięknie odpowiedział kiedyś papież Franciszek mówiąc: „Chciałbym żebyście pamiętali, że bycie szczęśliwymi nie oznacza posiadania nieba bez burz, dróg bez wypadków, pracy bez trudu, relacji bez zawiedzeń. Być szczęśliwymi to odnajdywać siłę w przebaczeniu, nadzieję w walkach, pewność na scenie strachu, miłość w nieporozumieniach”.
Kochani, chcę dzisiaj podkreślić, że jednym z podstawowych warunków pozwalających nam przyjąć od Chrystusa dar Jego radości, jest praktykowanie cnoty trzeźwości. Jeśli chcemy odnajdywać siłę w przebaczeniu, nadzieję w walkach, pewność w sytuacjach trudnych i miłość w nieporozumieniach, to musimy być trzeźwi. Bez trzeźwego myślenia, odczuwania, bez trzeźwego podejmowania decyzji i trzeźwych relacji z innymi nie jest możliwa prawdziwa radość. Człowiek, który ma zaburzoną świadomość, zaburzone emocje z powodu przyjęcia środków psychoaktywnych czy innych nałogowych zachowań, nie jest w stanie przeżywać autentycznej radości. Nawet wtedy, gdy doświadcza chwilowej ulgi, zapomnienia o kłopotach, chwilowego odprężenia, to równie szybko przychodzi smutek, rozgoryczenie, rozpacz. Uzależniony traci radość życia, traci jego sens. Liczne obserwacje kliniczne i dane statystyczne potwierdzają, że prawie 90% przebadanych alkoholików uznaje swą egzystencje za bezcelową i bezsensowną (Frankl 2009).
Zauważmy w tym kontekście, jak wielkim kłamstwem jest reklama alkoholu, który jest silnym i bardzo niebezpiecznym środkiem psychoaktywnym, środkiem łatwo uzależniającym, zwłaszcza jeśli sięga po niego młody człowiek. Czy ci uśmiechnięci, piękni, przyjaźnie nastawieni do innych młodzi ludzie z butelkami piwa w ręku oddają prawdę o alkoholu? Z pewnością nie. Taka reklama to wielkie oszustwo, wymierzone w dobro nie tylko pojedynczego człowieka, ale i całego narodu. To oszustwo, które pogłębia pijackie obyczaje i niszczy trzeźwy osąd rzeczywistości.
Zróbmy wszystko, aby to, co niszczy prawdziwą radość, nie miało prawa bytu w naszej przestrzeni społecznej. Bądźmy odważni i konsekwentni w walce ze złem, a takim złem jest promocja pijaństwa w naszej Ojczyźnie.
Tylko trzeźwy naród może być wspólnotą ludzi radosnych, odpowiedzialnych, mających sens życia. Tylko trzeźwy naród potrafi otworzyć się na błogosławieństwo Chrystusa, który jest jedynym Dawcą prawdziwej radości.
Ks. Bp Tadeusz Bronakowski
