Wśród licznych niebezpieczeństw, na jakie narażony jest współczesny człowiek, jest atak na cnotę czystości. Ma to szczególne znaczenie, jeśli chodzi o prawidłowy rozwój dzieci i młodzieży.
Święty Jan Paweł II w swoim nauczaniu mocno podkreślał rolę właściwego podejścia do swego ciała. Twierdził, że człowiek nie odnajdzie ostatecznego sensu życia, jeżeli nie przyjmie Chrystusowej prawdy o ludzkiej płciowości i jeśli nie będzie żył zgodnie z wymaganiami tej prawdy. Mówił, że orędzie o czystości serca staje się dziś bardzo aktualne. „Cywilizacja śmierci chce zniszczyć czystość serca. Jedną z metod tego działania jest celowe podważanie wartości tej postawy człowieka, którą określamy cnotą czystości. Jest to zjawisko szczególnie groźne, gdy celem ataku stają się wrażliwe sumienia dzieci i młodzieży. Cywilizacja, która w ten sposób rani lub nawet zabija prawidłową relację człowieka do człowieka, jest cywilizacją śmierci, bo człowiek nie może żyć bez prawdziwej miłości”. Nasz św. Papież jasno nauczał, że tak zwana „wolna miłość” jest właśnie propozycją cywilizacji śmierci, że jest wypaczeniem miłości. Dochodzi bowiem w niej „do profanacji jednej z najbardziej drogich i świętych wartości, bo rozwiązłość nie jest ani miłością, ani wolnością”. A do młodych apelował: „Nie lękajcie się żyć wbrew obiegowym opiniom i sprzecznym z Bożym prawem propozycjom. Odwaga wiary wiele kosztuje, ale wy nie możecie przegrać miłości! Nie dajcie się zniewolić! Nie dajcie się uwieść ułudom szczęścia, za które musielibyście zapłacić zbyt wysoką cenę, cenę nieuleczalnych często zranień lub nawet złamanego życia własnego i cudzego!” (Asunción, 18 maja 1988 r.).
Wielki apostoł trzeźwości sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki podkreślał mocno, że trzeba stawiać pytania o przyczyny zaniku odruchu wstydu u młodego pokolenia. Jednak, według niego, ważniejsze jest pytanie o postawę, jaką wobec tego zjawiska powinni przyjąć wychowawcy i duszpasterze. Postawa kapitulacji wobec tych procesów i zjawisk osób odpowiedzialnych za wychowanie jest czymś niedopuszczalnym. Ten wybitny wychowawca młodzieży kładł szczególny nacisk na wychowanie do cnoty czystości młodych ludzi uczestniczących w rekolekcjach oazowych. Zwracał uwagę na sposób odnoszenia się do siebie chłopców i dziewcząt, sposób ubierania się młodych, zwłaszcza dziewcząt i kobiet, na troskę o panowanie nad sobą i czystość serca. Musimy zdawać sobie sprawę, że wychowanie do czystości to przede wszystkim pomoc młodemu pokoleniu w zrozumieniu, że pielęgnowanie tej ważnej cnoty nie jest ciężarem, a czymś pięknym i wartościowym. Czymś, co pomaga zachować pokój serca, harmonię, co jest gwarantem wewnętrznej wolności.
Warto często przypominać słowa bł. Kard. Stefana Wyszyńskiego, które skierował do młodych: „Tym, co cię najlepiej ustrzeże i uchroni, jest twoje zachowanie i postawa, sposób i styl życia. To jakby mur obronny, strzegący skarbu twego serca. Od skromności i godności twego zewnętrznego zachowania zależeć będzie – i już dziś zależy – czystość i nietknięta wielkość twego serca”.
Niech te refleksje zmobilizują nas do walki z ogromnym złem pornografii, która szerzy się w naszym społeczeństwie. Sieje ona spustoszenie zwłaszcza w młodym pokoleniu, prowadząc do uzależnienia nawet małe dzieci. Obowiązkiem stanowiących prawo i rządzących jest skuteczne zablokowanie dostępu nieletnim do pornografii internetowej. A my bądźmy dla młodych dobrym przykładem pielęgnowania cnoty czystości.
Ks. Bp Tadeusz Bronakowski
