WSPOMNIENIE NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY BOLESNEJ
Łk 2, 33-35
Po przedstawieniu Jezusa w świątyni Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».
„Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».”
Dzisiejsze wspomnienie Matki Bożej Bolesnej prowadzi nas na Golgotę, by zobaczyć jak pod krzyżem Chrystusa Pana stoi Maryja, Jego Matka i nasza Matka oraz św. Jan, jeden z Dwunastu, jeden z uczniów Jezusa. I słyszymy, jak m.in. Jezus umierający na krzyżu wskazując na Swoją Matkę mówi do Jana: „Oto Matka twoja”. Wskazuje Ją umiłowanemu uczniowi, ale też wskazuje Ją wszystkim Swoim uczniom, wskazuje Ją nam także. Mówi Jezus do nas wszystkich, mówi do każdego z nas: „Oto Matka twoja”. Trzeba nam ciągle na nowo przyjmować ten Jezusowy testament, trzeba nam ciągle na nowo przypominać sobie tę prawdę: Jezus oddał Swoich uczniów, oddał cały Kościół św. pod opiekę Swojej Matki, Najświętszej Maryi Panny. Trzeba nam ciągle na nowo sobie tę prawdę przypominać: mamy kochającą nas Matkę w niebie. Ta, która wstawia się za nami u Syna, która wyprasza potrzebne nam łaski, otacza nas płaszczem Swej matczynej opieki. Niech pamięć o tej prawdzie nam towarzyszy, kiedy przeżywamy dzisiejsze wspomnienie, niech pamięć o tej prawdzie nam towarzyszy podczas modlitwy różańcowej, recytacji litanii do Matki Bożej czy śpiewu „Godzinek”, niech nam towarzyszy podczas pielgrzymowania do sanktuariów maryjnych, niech ta prawda prowadzi do tego, byśmy nasze sprawy, nasze intencje, powierzali Jej wstawiennictwu, byśmy samych siebie powierzali „pod Jej obronę”.
Ks. Jan Krupka
