SOBOTA DWUDZIESTEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO
Mt 23,1-12
Jezus przemówił do tłumów i do swoich uczniów tymi słowami:
„Na katedrze Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze. Czyńcie więc i zachowujcie wszystko, co wam polecą, lecz uczynków ich nie naśladujcie. Mówią bowiem, ale sami nie czynią. Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów. Lubią zaszczytne miejsce na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynku i żeby ludzie nazywali ich Rabbi.
Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus.
Największy z was niech będzie waszym sługą. Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”.
„Największy z was niech będzie waszym sługą.”
Wielkość mierzona miarą służby. Zapewne niełatwo było słuchaczom Jezusa zrozumieć w pierwszym momencie sens tych słów. Zapewne i współczesnemu człowiekowi nieraz trudno zrozumieć prawdę zawartą w tych słowach. Wielkość człowieka często mierzy się zupełnie innymi kategoriami: wielkością konta bankowego, bogato wyposażonym mieszkaniem, wartością samochodu, możliwościami wpływu na różne decyzje polityczne czy gospodarcze… A Jezus mówi do nas: „Największy niech będzie sługą”, a więc wielkość, prawdziwa wielkość człowieka powinna być mierzona, powinna być oceniana, powinna się przekładać na postawę służby, miłości miłosiernej, dostrzegania tych, którzy są w potrzebie. I w gruncie rzeczy dostrzegamy prawdę tych słów w odniesieniu do niejednej osoby. Wielkość św. Jana Pawła II służącego Kościołowi w realizacji misji pasterskiej do końca, pomimo trudów związanych z wiekiem czy zdrowiem. Wielkość św. Matki Teresy z Kalkuty, której postawa służby dla biednych, chorych, umierających w Kalkucie, w Indiach oraz w innych miejscach na świecie mocno zapisała się w ludzkiej pamięci. Przykłady kolejne moglibyśmy jeszcze podawać… „Największy z was niech będzie waszym sługą.” Zastanówmy się, jak możemy te słowa realizować we własnym życiu.
ks. Jan Krupka
