CZWARTEK TRZYDZIESTEGO DRUGIEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO
Łk 17, 20-25
Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: „Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie; i nie powiedzą: «Oto tu jest» albo: «tam». Oto bowiem królestwo Boże jest pośród was”.
Do uczniów zaś rzekł: „Przyjdzie czas, kiedy zapragniecie ujrzeć choćby jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczycie. Powiedzą wam: «Oto tam» lub: «oto tu». Nie chodźcie tam i nie biegnijcie za nimi. Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego, tak będzie z Synem Człowieczym w dniu Jego.
Wpierw jednak musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez to pokolenie”.
„Królestwo Boże jest pośród was.”
Królestwo Boże „jest” pośród nas, mówi nam w dzisiejszej Ewangelii Jezus. Stąd nie są potrzebne poszukiwania jakiś rzeczy cudownych, nie są potrzebne oczekiwania na jakieś spektakularne objawienia tego Królestwa. Ale jednocześnie: ta Chrystusowa wypowiedź skłania nas do refleksji nad tym, na ile troszczymy się o to, by to Boże Królestwo było rzeczywiście widoczne pośród nas, a więc: na ile staramy się o to, by – także dzięki naszej postawie – to Boże panowanie było dostrzegalne w naszych środowiskach życia codziennego. Jeśli bowiem wyznaję Jezusa jako mojego Króla i Pana, jeśli modlę się codziennie, posługując się słowami tej modlitwy, którą Jezus nam pozostawił: „Przyjdź Królestwo Twoje”, prosząc o to, by królestwo Boże było rzeczywiście obecne także pośród ludzi tu, na ziemi – to także ja sam muszę wkładać w to wysiłek, by Chrystus królował nam wszystkim. To od siebie muszę zacząć troskę o to, by Chrystusowe Prawo, Chrystusowa Ewangelia była naprawdę realizowana, i to realizowana w całej rozciągłości. To ja swoim także życiem muszę dawać świadectwo o tym, że On jest naprawdę moim Królem. Spróbujmy ze szczególną uwagą dziś wypowiadać słowa modlitwy: „Przyjdź Królestwo Twoje”, pragnąc też tego, by te słowa się realizowały również przez nasze postępowanie.
Ks. Jan Krupka
