TRZECIA NIEDZIELA ADWENTU
Mt 11, 2-11
Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?». Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie».
Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Co wyszliście obejrzeć na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale co wyszliście zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po co więc wyszliście? Zobaczyć proroka? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: „Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby przygotował Ci drogę”. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on».
„Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby przygotował Ci drogę.”
Jan Chrzciciel wolał na pustyni, wolał nad Jordanem do ludzi sobie współczesnych, którzy do niego przychodzili: przygotujcie się na spotkanie z Mesjaszem, obiecanym przez Boga. Jan mógł ze szczególnym naciskiem mówić te słowa, bo tak bliski był czas spełnienia obietnicy. Decyzja wiec musiała być podjęta od razu, nie można zwlekać, czekać, odkładać jej realizację. Także dla nas wezwanie Jana jest wezwaniem szczególnie aktualnym i mobilizującym. Nie można odkładać, czekać na jakiś wyjątkowy moment, aby rozpocząć nasze przygotowania na spotkanie z Panem. Mamy już trzecią niedzielę Adwentu, za dwa tygodnie będziemy przeżywać wyjątkowy dzień Bożego Narodzenia. Dlatego powinniśmy się naprawdę mobilizować, aby dobrze wykorzystać ten ostatni tydzień, te ostatnie dni tego pięknego okresu liturgicznego. Warto poddać sprawę naszej osobistej refleksji i znaleźć sobie odpowiedź na pytanie: w jaki sposób chcemy przeżyć ten czas, jakie podejmiemy postanowienia, co zamierzamy zrobić, zrobić na płaszczyźnie duchowej, aby przygotować serca na spotkanie z Jezusem, który przyszedł na świat w Betlejem jako Dziecię, jako Syn Maryi – ale i Syn Boży, witany przez pasterzy, ale także Mędrców ze Wschodu. Co zrobimy, aby prostować nasze drogi dla Jezusa?
Ks. Jan Krupka
