SOBOTA TRZYDZIESTEGO PIERWSZEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO
Łk 16, 9-15
Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków.
Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobra kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze?
Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie”.
Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego.
Powiedział więc do nich: „To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkie uchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych”.
„Nie możecie służyć Bogu i mamonie.”
Kontynuując lekturę świadectwa św. Łukasza na temat Jezusa i Jego Dobrej Nowiny, dziś czytamy słowa, w których nam Jezus mówi: Nie można „służyć” jednocześnie Bogu i mamonie. Mamona – to pieniądze, bogactwo. Można się tak przywiązać do bogactwa, że tak właściwie to się mu „służy”: zdobywając je, starannie przechowując, by nie zostało skradzione czy w inny sposób uszczuplone, by się pomnażało przez korzystne inwestycje… Można tak mocno się zaangażować, że te środki już nie służą człowiekowi, lecz to człowiek praktycznie im służy. Stąd w pierwszym przykazaniu Dekalogu bardzo wyraźnie Bóg nam przypomina: „Nie będziesz miał bogów cudzych przed Mną!” I nie musi tu wcale chodzić o bożki takie, jak w świecie pogańskim robiono z drewna, z kamienia – i oddawano im cześć. W odniesieniu do nas samych musimy się zastanowić nad tym, czy w naszej codzienności Bóg jest na pierwszym miejscu, a więc na właściwym dla Siebie miejscu. Czy nie ma nikogo, czy nie ma niczego, co stałoby w naszym życiu „przed Bogiem”, ponad Nim? Jeśli dla nas praca jest tak ważna, że nie mamy czasu na modlitwę; jeśli mamy czas na TV czy komputer, a zaniedbujemy czas dla Boga; jeśli potrafimy zdobyć się na wysiłek, by zrobić wszystko inne – a nie idziemy na niedzielną Mszę św… – to może i do nas Chrystus mówi: nie możecie służyć Bogu i mamonie. Pomyślmy o tym.
Ks. Jan Krupka
