UROCZYSTOŚĆ OBJAWIENIA PAŃSKIEGO
Mt 2, 1-12
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon».
Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz.
Ci mu odpowiedzieli: «W Betlejem judzkim, bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela».
Wtedy Herod przywołał potajemnie mędrców i wywiedział się od nich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: «Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon». Oni zaś, wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę.
A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, postępowała przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; padli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.
A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się z powrotem do swojego kraju.
„(…) upadli na twarz i oddali Mu pokłon.”
Św. Mateusz Ewangelista ukazuje nam przez swój tekst, który czytamy dziś, w uroczystość Objawienia Pańskiego, Mędrców ze Wschodu. Przybywają oni poszukując Króla. Odnajdują Go w Osobie Dziecięcia narodzonego w Betlejem, oddają Mu pokłon i składają dary, które ze sobą przynieśli. W osobach tychże Mędrców przybyłych z daleka dostrzegamy prawdę o tym, że wieść o przyjściu na świat Syna Bożego docierała i wciąż dociera do wielu krajów i narodów świata. Dziś praca misyjna Kościoła jest skierowana ku temu, by nieść Dobrą Nowinę o Jezusie Chrystusie do ludów całego świata – szczególnie do tych, którzy jeszcze tej Dobrej Nowiny nie znają lub poznali ją w niewielkim stopniu. Dlatego też ten dzień jest dla nas szczególną okazją do tego, by sobie przypomnieć odpowiedzialność każdego z nas bez wyjątku za sprawę misji w Kościele św. Chrystus Pan pragnie, by Jego Ewangelia docierała „aż po krańce ziemi”. Jako członkowie Kościoła św. powinniśmy również mieć to pragnienie w sercu. I powinniśmy angażować się w to, by Boże orędzie było głoszone na całym świecie. Nasze angażowanie – to dar materialny składany na potrzeby misji; ale to też nasza modlitwa i nasze cierpienia, które możemy ofiarować Bogu w tej intencji. A my – w jaki sposób chcemy uczestniczyć w pracy misyjnej Kościoła św.?
Ks. Jan Krupka
