PONIEDZIAŁEK TRZYDZIESTEGO DRUGIEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO
Łk 17, 1-6
Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą. Byłoby lepiej dla niego, gdyby kamień młyński zawieszono mu u szyi i wrzucono go w morze, niż żeby miał być powodem grzechu jednego z tych małych.
Uważajcie na siebie. Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: «Żałuję tego», przebacz mu”.
Apostołowie prosili Pana: „Przymnóż nam wiary”.
Pan rzekł: „Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: «Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze», a byłaby wam posłuszna”.
„Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu.”
Ten właśnie fragment Ewangelii według św. Łukasza czytamy w dniu dzisiejszym podczas liturgii. Słuchając tej wypowiedzi Pana Jezusa chciałoby się powiedzieć, że pewnie ta pierwsza część zdania znajduje częściej swą realizację w naszym życiu. Jeśli ktoś uczyni coś złego, to jesteśmy gotowi do udzielania napomnień, do strofowania, do okazywania może też i pewnej satysfakcji, z myślą: ja się tak źle nie zachowuję… Gorzej zapewne z tą drugą częścią: przebaczyć temu, kto żałuje. Bo człowiek niejednokrotnie chowa w sercu urazę, nie zawsze łatwo przychodzi powiedzieć: „w porządku, nie ma sprawy”. A jednak do takiej postawy wobec bliźnich jesteśmy przez Chrystusa wezwani. Bóg sam zresztą daje nam przykład. Przecież za każdym razem, kiedy klękamy u kratek konfesjonału, kiedy podczas spowiedzi mówimy: „żałuję”, kiedy postanawiamy poprawę życia – Chrystus Pan wtedy nam przebacza, odpuszcza nam grzechy. By posłużyć się obrazem zaczerpniętym z Biblii – nasze sumienie staje się „białe jak śnieg”. Jeśli Bóg tak nam przebacza, daje nam „nowy start” w życiu, czyż nie trzeba, byśmy czynili podobnie wobec naszych bliźnich? Tym bardziej, że powtarzamy w codziennej modlitwie: „Odpuść nam nasze winy jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.” Czy naprawdę potrafimy przebaczać?
Ks. Jan Krupka
