WTOREK SZESNASTEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO
Mt 12,46-50
Gdy Jezus przemawiał do tłumów, oto Jego Matka i bracia stanęli na dworze i chcieli z Nim mówić. Ktoś rzekł do Niego: „Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą mówić z Tobą”.
Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: „Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?”
I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: „Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką”.
„I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: «Oto moja matka i moi bracia».”
W dzisiejszej Ewangelii czytamy relację św. Mateusza o tym, jak Jezus mówi o Swoich uczniach. Wskazując na tych, którzy Go otaczali w czasie Jego publicznej działalności, którzy Mu towarzyszyli na codziennych drogach publicznej działalności, którzy słuchali słów Jego nauczania – mówi o nich, że są oni tak Mu bliscy i drodzy, jak członkowie rodziny. Trzeba nam zauważyć, że Jezus tak mówi o nas także, my też jesteśmy Mu tak bliscy – jak „matka i bracia”. Widzimy to w tym, że On okazał nam Swoją miłość: stał się Człowiekiem, przyszedł na świat jako Syn Maryi. On złożył Siebie w ofierze na Golgocie dla naszego odkupienia. On pozostał z nami: ustanawiając Najświętszy Sakrament dał nam możliwość wyjątkowego spotkania z Nim podczas Ofiary Mszy św., kiedy przemawia do nas przez przepowiadane słowo Boże i czyni chleb i wino Swoim Ciałem i Krwią. Tak, On darzy nas Swoją wielką miłością, On nam mówi o tym, że jesteśmy Mu bliscy. Ale jaka jest nasza odpowiedź na tę miłość? Jaka jest nasza odpowiedź na to wszystko, czym On nas obdarzył i wciąż obdarza? Nie zapominajmy o naszej wdzięczności Bogu za Jego miłość dla nas. Niech nasza odpowiedź będzie odpowiedzią miłości i wdzięczności za to wszystko, co od Pana otrzymaliśmy i ciągle otrzymujemy.
ks. Jan Krupka
