„Tak” i „nie wypowiadamy się” o Medziugorie
Dnia 19 września 2024 roku watykańska Dykasteria Nauki Wiary wydała dokument „Królowa Pokoju. Nota na temat doświadczenia duchowego z Medziugorie”. Przypomnijmy, chodzi tu o miejscowość na terenie Bośni i Hercegowiny, w której od początku lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia miała Maryja przekazywać pewnym „widzących” swoje orędzia. „Jest to historia, w której pojawiły się rozbieżne opinie biskupów, teologów, komisji i analityków” (p. 1). Watykan przedkłada teraz dwie kluczowe tezy. Pierwsza ma charakter „nihil obstat” (po łacinie: „nic nie stoi na przeszkodzie”), a więc że wierni mogą w roztropny sposób korzystać z duchowego doświadczenia Medziugoria (p. 38), bo te orędzia mają po prostu wielką wartość (p. 27). Druga teza brzmi jednak następująco: „Ocena tak licznych i rozpowszechnionych, pięknych i pozytywnych owoców nie oznacza uznania domniemanych nadprzyrodzonych wydarzeń za autentyczne, ale jedynie wskazuje, że pośród tego duchowego fenomenu Medziugoria Duch Święty działa owocnie dla dobra wiernych” (p. 38).
Zanim wyszczególnię zastrzeżenia Watykanu wobec tych „domniemanych orędzi”, przypomnę, że akurat w tym roku zmieniła się sama metodologia w badaniu objawień prywatnych. Dnia 17 maja Dykasteria Nauki Wiary opublikowała dokument, który papież Franciszek zatwierdził kilkanaście dni wcześniej, pt. „Normy postępowania w rozeznawaniu domniemanych zjawisk nadprzyrodzonych. Przypomniano w nim, że dotychczas istniały tego typu normy wydane w 1978 roku przez papieża Pawła VI, ale miały one charakter zastrzeżony (czyli jakby tajny, do dyspozycji biskupów). Wprawdzie w 2011 roku zostały one upublicznione, ale dzisiaj uważane są za niewystarczające. W tegorocznym dokumencie Dykasteria Nauki Wiary zmieniła optykę, to znaczy nie tyle chce badać prawdziwość, autentyczność czy nadprzyrodzoność domniemanych objawień prywatnych, ile orzekać jedynie o ich duchowej, duszpasterskiej czy ewangelizacyjnej użyteczności. A zatem nie należy się spodziewać, że Watykan będzie na drodze zwyczajnej wydawać werdykty w stylu: „Stwierdzamy absolutną prawdziwość danych objawień prywatnych” albo „Wierni muszą bezsprzecznie uznać za prawdziwe jakieś objawienia prywatne”. Takie rozstrzygnięcia są możliwe, ale tylko z niezwykle ważnych powodów. Normalnie Watykan będzie powstrzymywał się od wydawania podobnych osądów. Zasadniczą podstawą nowej metodologii jest to, że objawienie (publiczne) wypełniło się w Jezusie, w Nim zostało wypowiedziane przez Boga ostateczne słowo – Wcielony Syn Boży jest tym właśnie ostatecznym Słowem. A zatem objawienia prywatne mają charakter wyłącznie pomocniczy, nie ma konieczności, by w nie wierzyć.
A czym Watykan jest zaniepokojony w stosunku do orędzi z Medziugoria? „Konieczne jest wyjaśnienie pewnych ewentualnych nieporozumień, które mogą prowadzić mniejszościowe grupy do wypaczania cennej propozycji tego duchowego doświadczenia, zwłaszcza gdy orędzia są odczytywane tylko częściowo” (p. 27). Dykasteria podaje przykłady: irytacja Maryi, Jej sformułowanie „mój plan” czy tytuł „Pośredniczka”. Watykan jest świadomy również tego, że „mogą istnieć grupy lub osoby, które nadużywając tego duchowego zjawiska, działają w niewłaściwy sposób. Biskupi diecezjalni, każdy we własnej diecezji, mają wolność i władzę do podejmowania roztropnych decyzji, które uznają za konieczne dla dobra Ludu Bożego” (p. 40).
W perspektywie niedzieli zakończmy ten felieton syntezą zdań zaczerpniętych z różnych orędzi przedłożonych w Medjugorie o Eucharystii: „Msza Święta jest najwyższą formą modlitwy. Nigdy nie będziecie w stanie zrozumieć jej wielkości” (13.01.1984). „Drogie dzieci, także dzisiaj w sposób szczególny pragnę zaprosić was na Eucharystię. Niech Msza Święta będzie centrum waszego życia! W szczególności, drogie dzieci, niech Eucharystia będzie w waszych rodzinach: rodzina musi chodzić na Mszę Świętą i celebrować Jezusa. Jezus musi być centrum waszego życia!” (15.06.2018). „Niech Msza Święta nie będzie dla was przyzwyczajeniem, ale życiem; przeżywając Mszę Świętą każdego dnia, odczujecie potrzebę świętości” (25.01.1998). „Nie zapominajcie, że w Eucharystii, która jest sercem wiary, mój Syn jest zawsze z wami. On przychodzi do was i z wami łamie chleb, ponieważ, Moje dzieci, dla was umarł, zmartwychwstał i przyjdzie ponownie” (02.05.2016) (p. 20).
– Z Bogiem!
(Hope)
fot. pixabay.com
