WSPOMNIENIE ŚW. BARNABY, APOSTOŁA
Mt 10,7-13
Jezus powiedział do swoich Apostołów:
„Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie na drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski. Wart jest bowiem robotnik swej strawy.
A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie.
Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was”.
„Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie.”
W dniu wspomnienia św. Barnaby, apostoła, czytamy o tym, jak Jezus posłał Swoich uczniów z poleceniem głoszenia bliskości Królestwa Niebieskiego. To polecenie zrealizowali wtedy, podczas trwania działalności publicznej Mistrza, i realizowali Jego polecenie głoszenia Ewangelii po Jego Wniebowstąpieniu. Realizowało je grono apostolskie: ci, którzy towarzyszyli Jezusowi, którzy byli świadkami Jego nauczania. Realizowali to polecenie także inni: Barnaba (patron dnia dzisiejszego), Paweł, Szczepan, Tymoteusz… Realizowały to Chrystusowe polecenie kolejne pokolenia Jego uczniów przez wieki historii Kościoła. Trzeba, byśmy i my realizowali ten nakaz misyjny pozostawiony nam przez Jezusa. Niektórzy to mogą czynić na drodze realizowania powołania kapłańskiego czy zakonnego (a w tym czasie, kiedy wielu młodych ludzi podejmuje decyzje o krokach związanych ze swoim dalszym życiem – może trzeba, byś się zastanowił, czy Chrystus nie powołuje cię do takiej właśnie pracy w Swojej Winnicy?). Ale wszyscy mamy to czynić tam, gdzie jesteśmy, gdzie żyjemy, wobec tych, których spotykamy w życiu. Głosić Królestwo Boże swoją postawą życia, słowami i czynami zgodnymi z nauką Jezusa. „Idźcie i głoście” – przyjmijmy to Chrystusowe posłanie i wypełniajmy je w życiu.
ks. Jan Krupka
