WTOREK DWUDZIESTEGO TRZECIEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO
Łk 6, 12-19
Zdarzyło się, że Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga.
Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których nazwał apostołami: Szymona, którego nazwał Piotrem; i brata jego, Andrzeja; Jakuba i Jana; Filipa i Bartłomieja; Mateusza i Tomasza; Jakuba, syna Alfeusza, i Szymona z przydomkiem Gorliwy; Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.
Zeszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie. Był tam duży poczet Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jerozolimy oraz z wybrzeża Tyru i Sydonu, przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, których dręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia.
A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.
„Zdarzyło się, że Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga.”
Dzisiejszy fragment Ewangelii zwraca uwagę na ważny element nauczania Jezusa, który łatwo możemy odczytać nie tylko z Jego słów, ale także z Jego postawy, realizowanej podczas życia publicznego. Jest to nauka Jezusa na temat modlitwy. Ta nauka jest obecna nie tylko w Jego słowach, ale także w przykładzie postępowania, który nam pozostawił. Widzimy więc Chrystusa, który przed ogłoszeniem wyboru grona Dwunastu spośród szerszego grona uczniów, spędza noc na modlitwie. Ma On więc czas na rozmowę z Ojcem, nie jest to modlitwa „w pośpiechu”, ale trwająca dłuższy czas – w tym wypadku: całą noc. Jest to modlitwa poprzedzająca ważny moment publicznej działalności, wiec zapewne jest poleceniem Ojcu tej decyzji oraz tych, którzy zostaną włączeni do tego szczególnego grona uczniów Zbawiciela. Obyśmy również potrafili czynić podobnie. Obyśmy mieli także w naszej codzienności czas na modlitwę, na rozmowę z Bogiem, kochającym nas Ojcem. Oby był to czas dla nas ważny, oby nie była to jedynie modlitwa krótka, szybka. Niech będzie to modlitwa, która będzie poprzedzać różne nasze codzienne decyzje i wybory, nasze prace i zajęcia. Niech będzie to modlitwa polecająca Ojcu wszystkich, którzy są dla nas ważni i drodzy. Niech przykład Zbawiciela będzie dla nas szkołą modlitwy!
Ks. Jan Krupka
