CZWARTEK TRZYDZIESTEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO
Łk 13, 31-35
W tym czasie przyszli niektórzy faryzeusze i rzekli do Jezusa : „Wyjdź i uchodź stąd, bo Herod chce Cię zabić”.
Lecz On im odpowiedział: „Idźcie i powiedzcie temu lisowi : «Oto wyrzucam złe duchy i dokonuję uzdrowień dziś i jutro, a trzeciego dnia będę u kresu». Jednak dziś, jutro i pojutrze muszę być w drodze, bo rzecz niemożliwa, żeby prorok zginął poza Jerozolimą.
Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy do ciebie są posłani. Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście.
Oto dom wasz tylko dla was pozostanie. Albowiem powiadam wam, nie ujrzycie Mnie, aż nadejdzie czas, gdy powiecie: «Błogosławiony ten, który przychodzi w imię Pańskie»”.
„Błogosławiony ten, który przychodzi w imię Pańskie.”
Słowa przytoczone przez Chrystusa w dzisiejszej perykopie ewangelicznej przypominają nam te słowa, które słyszymy czytane w Niedzielę Palmową, słowa wyrażające radość ludzi z obecności wśród nich Jezusa przybywającego na osiołku do Miasta Świętego. Łatwo zauważyć, że radość tych ludzi wołających „Hosanna!” tak bardzo kontrastuje z okrzykami ludzi stojących przed Poncjuszem Piłatem niewiele dni później. Ci wołali „Precz!”, „Ukrzyżuj Go!”, domagając się śmierci dla Jezusa. Czy wśród tych wołających o śmierć Chrystusa byli i ci, którzy niewiele wcześniej wołali „Hosanna!”? Tego nie możemy stwierdzić. Ale zestawienie tych wydarzeń razem podpowiada nam, że mogłoby to być możliwe… Jeśli wiara człowieka jest słaba, płytka, nie zostaje systematycznie wzmacniana przez Bożą łaskę i ludzki wysiłek – łatwo może ulec zachwianiu. W takiej sytuacji nietrudno w krótkim czasie oddalić się od Boga… Myśl taka skłania nas nie tylko do refleksji, ale także do tego, by wołać: „Panie, umocnij moją wiarę!”; „Panie, zaradź memu niedowiarstwu!”. „Wierzę, Panie, lecz Ty wzmocnij moją wiarę…!” Niech takie wołanie będzie często naszą modlitwą serca, bo trzeba prosić, by Pan dopomagał nam trwać w wierze, nawet w najtrudniejszych momentach naszego życia!
Ks. Jan Krupka
