PONIEDZIAŁEK TRZYDZIESTEGO PIERWSZEGO TYGODNIA ZWYKŁEGO
Łk 14, 12-14
Jezus powiedział do przywódcy faryzeuszów, który Go zaprosił:
„Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym się tobie odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych”.
„… zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych.”
Słuchając słów naszego Zbawiciela łatwo nam przychodzi myśl, że nie takie jest nasze zwykłe postępowanie: na przyjęcia zwykle zapraszamy bowiem naszych krewnych, znajomych; zapraszamy osoby nam bliskie i znane, by razem z nami dzieliły radość z powodu święta. Jezus nas jednak przestrzega przed sytuacją, w której zaproszenie na takie świętowanie miałoby coś z „interesowności”, tzn. że chcielibyśmy sami coś osiągnąć dla siebie dzięki temu, że właśnie te osoby, a nie inne zaprosiliśmy na nasze przyjęcie. A próbując spojrzeć szerzej na słowa Jezusa zrelacjonowane nam przez św. Łukasza – zechciejmy dostrzec wezwanie do postępowania bezinteresownego, do postępowania nacechowanego miłością bliźniego, do postępowania wyrażającego naprawdę postawę miłosierdzia, na wzór Jezusowego miłosierdzia dla znajdujących się w potrzebie. Umieć się podzielić tym, co posiadamy, umieć pokazać swe serce człowiekowi cierpiącemu, ofiarować swój czas, swoją pomoc, swoje dobre słowo – temu, kto na to oczekuje. I to nie oczekując niczego w zamian, nawet wtedy, gdy ten drugi człowiek nie okazuje żadnej oznaki wdzięczności za to, co otrzymał… Tak postępować, nawet gdy nie usłyszymy od tej osoby, której chcemy pomóc, prostego słowa: „Dziękuję!”. Czy ty tak potrafimy czynić? Spróbujmy nad tym się zastanowić w tym ostatnim dniu października.
Ks. Jan Krupka
